ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ: Πακτωλός ή αερολογία;

Πώς κάθε ελπίδα πια δεν χάνει ο νους,

όταν σε κούφια λόγια είν’ κολλημένος.

Ψάχνει άπληστα στο χώμα θησαυρούς

κι είν’ αν σκουλήκια βρει ευτυχισμένος!

Γκαίτε

Πρόσφατα σε τηλεοπτική εκπομπή ο εκπρόσωπος Τύπου του ΛΑΟΣ επιτέθηκε στους Οικολόγους Πράσινους, επειδή διαφωνούν με την εξόρυξη ορυκτών καυσίμων. Εμποδίζουν έτσι οι άθλιοι Οικολόγοι την ανάπτυξη της χώρας. Είναι όμως η εξόρυξη πετρελαίου η λύση για την ελληνική οικονομία; Ποιοι αποκρύπτουν τα «τεράστια» αποθέματα μαύρου χρυσού εμποδίζοντας την ανάπτυξη και την ανεξαρτησία της χώρας μας;

Για να μελετήσουμε την συνεισφορά του πετρελαίου στην ανάπτυξη και την προκοπή κάθε χώρας, επιλέξαμε να συγκρίνουμε τις παρακάτω χώρες, με την Ελλάδα:

• Το Κατάρ, τη πλουσιότερη χώρα στον κόσμο, που αναπτυξιακά στηρίζεται στο πετρέλαιο.
• Τη Νορβηγία και τη Ρουμανία ως παραδείγματα πετρελαιοπαραγωγών χωρών με εντελώς διαφορετικές οικονομίες.
• Τη Σουηδία και την Αυστρία ως παραδείγματα χωρών, που παράγουν ελάχιστο πετρέλαιο, και γειτονεύουν με τις δύο προηγούμενες.
• Τον Ισημερινό και τη Βενεζουέλα, ως χώρες με μεγάλη παραγωγή πετρελαίου στην Αμερική.
• Τη Τουρκία  λόγω γειτνίασης.

Εξαιρέθηκαν χώρες, όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Ρωσία και η Κίνα, που λόγω μεγέθους και στρατηγικού ρόλου δεν συγκρίνονται με τις παραπάνω. Επίσης η λίστα δεν συμπληρώθηκε με τις υπόλοιπες αραβικές χώρες είτε γιατί οι οικονομίες τους είναι πολύ παραπλήσιες με το Κατάρ, είτε γιατί, λόγω κοινωνικών συγκρούσεων ή πολέμων,  βρίσκονται σε πολύ κακή θέση.

Στις γενικές προϋποθέσεις δεν πρέπει να ξεχάσουμε, ότι:

1.     Η Ελλάδα θα είναι πιθανά η μοναδική χώρα στον κόσμο, που θα εξορύσσει πετρέλαιο από μία κλειστή θάλασσα με τόσο ευαίσθητο οικοσύστημα και τόσο τεράστια τουριστική αξία. Αντίστοιχα κλειστή θάλασσα είναι η Κασπία, που έχει υποστεί σοβαρότατη οικολογική καταστροφή, από την εξόρυξη και την κατεργασία του πετρελαίου. Οι υπόλοιπες χώρες είτε έχουν αποθέματα στην ξηρά, είτε εκμεταλλεύονται αποθέματα σε ανοιχτές θάλασσες.
2.     Η Ελλάδα έχει μία πολύ κρίσιμη γεωπολιτική θέση. Αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν σοβαρά πετρελαϊκά αποθέματα, το κόστος «ανεξαρτησίας», που ήδη είναι τεράστιο λόγω των εξοπλισμών, θα πρέπει να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο: Όταν γνωρίζουμε ότι σημαντική παράμετρος για τους πολέμους και την αστάθεια στην Μέση Ανατολή, είναι το πετρέλαιο, είναι αφέλεια να ελπίζουμε ότι μεγάλοι παίκτες όπως οι ΗΠΑ, θα αφήσουν την Ελλάδα να κάνει του κεφαλιού της. Οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες, έχουν υποστεί πολύ μεγαλύτερες διπλωματικές ή ένοπλες παρεμβάσεις από τις υπόλοιπες. Στο γεωπολιτικό ζήτημα δεν πρέπει να ξεχνάμε το γεγονός, ότι με ευθύνη της Τουρκίας δεν έχουμε ακόμα επιλύσει το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας, ούτε τα χωρικά μας ύδατα.
3.     Μόνο επτά (μαζί με τους κολοσσούς ΗΠΑ, Ρωσία, Καναδά, Ινδία και η Μεγάλη Βρετανία) από τις 30 μεγαλύτερες πετρελαιοπαραγωγές χώρες έχουν διαχρονική δημοκρατία.
4.     Ακόμα και εάν έχουμε σημαντικά αποθέματα πετρελαίου, οι εξορύξεις θα αρχίσουν να έχουν σημαντική συνεισφορά στο ΑΕΠ μετά από μία τουλάχιστον δεκαετία. Μέχρι τότε, πιθανά το κόστος από το φαινόμενο του θερμοκηπίου θα έχει οδηγήσει σε μεγάλη μείωση της χρήσης ορυκτών καυσίμων.

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΒΛΕΠΩ

Όχι!

Δε θέλω να το βλέπω!
Δεν είναι ανθός να το χωρέσει
Και χελιδόνια να το πιούνε
Πάχνη αστεριών να το κρυώσει
Τραγούδι και κρινοπλημμύρα
Και κρύσταλλο να το ασημώσει
Όχι!
Δε θέλω να το βλέπω!

(Θρήνος για τον χαμότου Ιγνάθιο Μεχία)

1984

Είμαστε μαζεμένοι σε ένα μικρό γραφείο στην Αναπαύσεως. Θυμάμαι την Σου Τάουν, τον Νίκο Χρυσόγελο, τον Σπύρο Ψύχα, και το Σπύρο Σγούρο. Θα ‘μασταν δεν θα ‘μασταν 15 άτομα. Συζητάμε για την ίδρυση της Εναλλακτικής Κίνησης Οικολόγων και ο Σπύρος Σγούρος μας λέει ότι ξενοικιάστηκαν τα παλιά γραφεία του «Σχολιαστή» στην Ισαύρων και Δαφνομήλη και είναι τεράστια ευκαιρία να αποκτήσουμε όμορφα γραφεία.

Κάποιοι φοβούνται ότι είναι πολύ μεγάλα και δεν θα τα βγάλουμε πέρα με το νοίκι. Ο Σπύρος και άλλοι επιμένουμε, ότι εάν τα γραφεία είναι όμορφα, πολύς κόσμος θα θέλει να έρχεται και το νοίκι θα βγαίνει πιο εύκολα από ότι με μικρά και μίζερα γραφεία, που αναγκαστικά θα τα μοιραζόμαστε μεταξύ μας.

Η ζυγαριά γέρνει και η ΕΚΟ γεννιέται στα γραφεία της Δαφνομήλη.

2012

Στα γραφεία των Οικολόγων Πράσινων, κάποιος μου λέει ότι ο Σπύρος έφυγε. Δεν τον πιστεύω!

Γελάω!

Ο Σπύρος δεν κάνει τέτοια! Μπορεί να τσακωθούμε, να βριστούμε, αλλά ο Σπύρος δεν φεύγει. Ακόμα και όταν μου εξηγούν, ότι «έφυγε για πάντα», χρειάζεται να δω μετά από ένα τέταρτο την Γιάννα να κλαίει για να καταλάβω ότι έφυγε για πάντα. Ίσως δεν το έχω καταλάβει ακόμα

ΟΧΙ! ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΒΛΕΠΩ

το φευγιό σου. Τελευταίος έκλεινες την πόρτα. Σαν χθες η Φαίη και η Σου μαγειρεύανε στην Δαφνομήλη. Τα γραφεία γεμίζουν καθημερινά!

Χελωνάδες, ποδηλάτες, φίλοι του εναλλακτικού κινηματογράφου. Άνθρωποι που δηλώνουν αναρχικοί ή αριστεροί, άλλοι που φτύνουν την πολιτική, άνθρωποι που μας θεωρούν, τους οικολόγους, λίγο ψώνια. Όλοι αυτοί βρίσκουν φιλόξενη στέγη στην Δαφνομήλη.

Συζητάμε, πίνουμε, χορεύουμε, καυγαδίζουμε, αγαπιόμαστε. Κάπως έτσι χτίζονται οι πολιτικές, μαζί με τις φιλίες, τις έχθρες και τους έρωτες. Σαν τον δικό σου έρωτα με την Φαίη, που τελικά από διαχρονική οικοδέσποινα της Δαφνομήλη έγινε οικοδέσποινα της καρδιάς σου.

ΟΧΙ! ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΒΛΕΠΩ

το αγαπημένο σου υπομειδίαμα, την ώρα που σου διαβάζουν επικήδειους. Έτσι πάντα υπομειδιούσες, όταν δεν συμφωνούσες! Προτιμώ να τσακωνόμαστε για το εάν θα γίνει η πορεία του Τσερνομπίλ Ήσουν πάντα αιρετικός, κερκυραίε ζαβολιάρη, αλλά αυτή την τελευταία ζαβολιά δεν θέλω να την βλέπω.

ΟΧΙ! ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΒΛΕΠΩ

το διαδίκτυο γεμάτο με το έργο σου. Δεν θέλω να διαβάζω για το έργο σου, την ΔΗΩ, τα Οικολογικά Φεστιβάλ. Είναι πολύ λίγα σε σχέση με όσα ήθελες, φανταζόσουν, και σχεδίαζες. Για όσους δεν σε ήξεραν, η προσφορά σου μοιάζει τεράστια. Για σένα όλα αυτά ήταν μία αρχή, κάτι πολύ μικρό σε σχέση με τα οράματα σου. Τα «πολλά και σπουδαία» των άλλων, εσένα δεν σου αρκούσαν.

ΟΧΙ! ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΒΛΕΠΩ

το ψηφοδέλτιο των Οικολόγων Πράσινων χωρίς το όνομα σου. Η χώρα δίνει μάχη για την επιβίωση της. Δεν γίνεται να απουσιάζεις. Ποτέ δεν απουσίαζες. Δεν έφυγες! Σ΄ έκλεψε ο Μινώταυρος.

ΟΧΙ! ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΒΛΕΠΩ

το τελευταίο σου mail στις 9.16 το βράδυ λίγη ώρα πριν σε διακόψει ο θεριστής!

 Το αρχειοθέτησα για να το διαβάσω αργότερα και όλοι σου χρωστάμε μία απάντηση στην πράξη.

ΠΟΙΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΚΤΟΣ ΕΥΡΩ

Άρθρο του Spiegel, αναδεικνύει το πώς εννοούν τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα την «σωτηρία» της πατρίδας μας.

Πριν δύο χρόνια η χώρα «διασώθηκε», συρόμενη από κυβέρνηση της και τρόικα στο επαχθές μνημόνιο. Δεν χρειάζονταν νόμπελ οικονομίας, για να προβλέψουμε ότι το μνημόνιο οδηγούσε στην χρεοκοπία και την έξοδο από το ευρώ. Οι Ευρωπαίοι Πράσινοι πριν την ψήφιση του μνημονίου είχαμε εισηγηθεί στο ευρωκοινοβούλιο την έκθεση Sven Giegold, που μάλιστα ψηφίστηκε με ευρεία πλειοψηφία και έδινε διέξοδο από την κρίση.

Έχει χυθεί πολύ μελάνι, που αποδεικνύει ότι το μνημόνιο οδηγούσε ουσιαστικά στην καταστροφή. Θα το παραλληλίσω με άγρια «αφαίμαξη», θεραπευτική μέθοδο των  αλμπάνηδων του μεσαίωνα. Η εξάντληση από την αφαίμαξη, οδηγούσε σε άμβλυνση των συμπτωμάτων κάθε νόσου, αλλά ουσιαστικά οδηγούσε τον άρρωστο στον θάνατο.

Δύο χρόνια μετά, πέφτουν οι μάσκες και αποδεικνύεται το τι επεδίωκαν οι αρχιτέκτονες του μνημονίου: Να χτίσουν στεγανά, ώστε εάν πνιγεί η Ελλάδα, να μην βουλιάξει ολόκληρη η Ευρώπη, έστω και εάν αυτά τα στεγανά  πιθανότατα οδηγούν την χώρα μας στο πνίξιμο.

Με τα μνημόνια πράγματι κερδήθηκε πολύτιμος χρόνος. Όμως δεν ήταν χρόνος εξυγίανσης,  ώστε να αντιμετωπιστούν οι παθογένειες. Ήταν χαμένος χρόνος ύφεσης, που επέτρεψε στους πιστωτές της να θωρακιστούν απέναντι στην επικείμενη χρεοκοπία.

Δύο χρόνια μετά το Spiegel περιγράφει την επόμενη μέρα, όπως την φαντάζονται ορισμένα οικονομικά συμφέροντα:

Δεν θα αναλύσω ολόκληρο το άρθρο, που βρίθει από ψεύδη και στρέβλωση της εικόνας. Θα σταθώ σε ορισμένα χαρακτηριστικά σημεία για να κατανοήσουμε το πώς μεθοδεύτηκε η εικόνα της Ελλάδας στα μάτια των Ευρωπαίων πολιτών:

• «Δύο χρόνια μετά την προσφυγή της Ελλάδας για βοήθεια στις Βρυξέλλες  το βαλκανικό έθνος άντλησε 240 δις €»

Πώς παρουσιάζει το Spiegel την βοήθεια στην Ελλάδα

 Ο συντάκτης από την αρχή επιδιώκει να παρασύρει τους αναγνώστες του στο ψεύδος, ότι οι βαλκάνιοι-έλληνες τα τελευταία δύο χρόνια συντηρούνται με τα λεφτά των ευρωπαίων φορολογουμένων. Μάλιστα σε ένα διάγραμμα υπολογίζει την εισροή για κάθε έλληνα στα 33.600 € Δηλαδή στην πενταμελή μου οικογένεια αντιστοιχούν 168.000€.

Φυσικά όλοι ξέρουμε, ότι ελάχιστα από αυτά τα χρήματα έπεσαν στην πραγματική οικονομία. Ακόμα και εάν δεχθούμε ότι το πρωτογενές έλλειμμα της χώρας μας ήταν το 2009 24 δις (που μετά την ψήφιση του μνημονίου αποδείχθηκε ότι ήταν 9,5 δις) και το 2010 περίπου 11 δις, η πραγματική βοήθεια για να μπορεί το δημόσιο να πληρώνει μισθούς, συντάξεις, νοσοκομεία κ.λπ. δεν ξεπερνά τα 35 δις την διετία, περιλαμβανομένων των εξοργιστικών εξοπλισμών, χρημάτων δηλαδή που επέστρεψαν κατ’ ευθείαν στην Γαλλία και την Γερμανία.

Πόσα από αυτά τα 240 δις έχουν ήδη αντληθεί και που διοχετεύτηκαν; Πόσα από αυτά ήταν πραγματική ρευστότητα και πόσα εγγυητικές επιστολές; Με τι επιτόκιο διοχετεύτηκαν αυτά τα χρήματα; Τι διαφορά επιτοκίου έχουν ήδη εισπράξει οι γερμανικές τράπεζες; Ο συντάκτης  απλά ρίχνει μία λάσπη αποφεύγοντας να ομολογήσει την εγκληματική αρχιτεκτονική του μνημονίου.

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: Το πραγματικό αυγό του φιδιού ή μία θεαματική του αναπαράσταση;

Αυτές οι εκλογές με στενοχώρησαν αφάνταστα αλλά, με μία πιο ψύχραιμη ματιά, μου αρέσουν όλο και περισσότερο. Το θέαμα και το ψέμα, που κυριαρχούσαν σε άλλες αναμετρήσεις, αυτή την φορά έφαγαν ένα χοντρό χαστούκι.

Μπορεί  για μια ακόμα φορά να μην έγινε ουσιαστικός διάλογος για λύσεις, αλλά τουλάχιστον έπεσαν οι μάσκες. Και η πιο μεγάλη μάσκα έκρυβε τον ναζισμό.

Πόσο όμορφα κρύβαμε τόσα χρόνια τα μαύρα πρόβατα! Με πόσο περίτεχνο τρόπο έχουμε καλλιεργήσει τον μύθο, ότι ο νεοναζισμός είναι κάτι ξένο με την Ελλάδα. Έναν μύθο που αποδεικνύει ότι η βασική ρίζα της ναζιστικής ιδεολογίας, το στερεότυπο της Αρείας φυλής, δεν είναι δυστυχώς καθόλου ξένο στην κοινωνία μας.  Φουσκώσαμε τα μυαλά μας με δεκάδες ψέματα, ένα από τα οποία είναι, ότι οι Έλληνες είμαστε τόσο ανώτεροι, που είμαστε απρόσβλητοι από το μικρόβιο του ναζισμού.

Σε αυτές τις εκλογές όμως οι μάσκες έπεσαν. Μόλις οι «μεγάλες δημοκρατικές παρατάξεις» της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δεν τάισαν επαρκώς την πελατεία τους, αποδείχθηκαν ασήμαντες και ανεπαρκείς. Και αποδείχθηκε ότι στην πολυσυλλεκτικότητα τους, στέγαζαν και ορισμένα όχι και τόσο «καλά» παιδιά!

Πόσο βαθιές ρίζες έχει ο ναζισμός στην Ελλάδα;

Δυστυχώς η πρόσφατη ιστορία μας δεν κοσμείται μόνο από τον ένδοξο αντιφασιστικό αγώνα. Ας μην ξεχνάμε ότι το ΟΧΙ (allors c’est la guerre, για την ακρίβεια) το είπε μεν ο ελληνικός λαός στα βουνά τις Αλβανίας, αλλά διατυπώθηκε διά του στόματος του δικτάτορα Μεταξά, ο οποίος ουδέποτε έκρυψε τα φιλογερμανικά του αισθήματα. Ήταν τόσο προσκολλημένος ο Μεταξάς στην ευμενή ουδετερότητα  υπέρ του Άξονα, που «αγνόησε» την πρώτη πράξη πολέμου: τον τορπιλισμό της Έλλης. Και εάν ο Μουσολίνι δεν ήταν ανόητα φιλόδοξος, πιθανότατα η Ελλάδα να είχε παραμείνει ουδέτερη, όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία.

Ας μην σταθούμε όμως στο ποιος είπε το ΟΧΙ και πόσο κοντά στους συμμάχους ήταν η Ελλάδα, πριν δεχθεί το τελεσίγραφο. Όλα αυτά είναι υποθέσεις και αναγνώσεις της ιστορίας. Εκείνο όμως που είναι αδιαμφισβήτητο είναι ότι η Ελλάδα είχε μία ναζιστική δικτατορία!

Η ΕΟΝ χαιρετά ναζιστικά

 Και μία δικτατορία μπορεί να μην στηρίζεται στην πλειοψηφία του λαού, σίγουρα όμως έχει κοινωνικά ερείσματα! Πού είναι σήμερα τα παιδιά της ΕΟΝ; Πόσοι άνθρωποι τραγουδούσαν οικειοθελώς το «Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα»;

Ας αναρωτηθούμε επίσης για το ποιοι Έλληνες συγκρότησαν την "Χ". Πολλοί, που δεν κρύβουν τα βασιλικά και εθνικιστικά τους φρονήματα, την θεωρούν αντιστασιακή οργάνωση. Οι αντίπαλοι της κατηγορούν τους Χίτες ως συνεργάτες των Γερμανών. Γεγονός όμως είναι, ότι η Χ υπήρξε και δεν ήταν καθόλου ολιγάριθμη!

ΑΝΑΠΛΑΣΕΙΣ! Για βιώσιμη πόλη ή ...ευκαιρία για αρπαχτές;

Ας ξεκινήσουμε από το γεγονός, ότι η Αθήνα έχει πολύ μικρό ποσοστό πράσινου. Για να φτάσει τα ελάχιστα  επίπεδα των υπόλοιπων ευρωπαϊκών πόλεων, θα πρέπει να δημιουργηθούν πάρκα και αστικά δάση υψηλού πρασίνου επιφάνειας τουλάχιστον 50.000 στρεμμάτων. Αν για παράδειγμα ολόκληρο το Ελληνικό γίνονταν πράσινο (ανέφικτη προοπτική γιατί ήδη υπάρχουν χρήσεις όπως το FIR Αθηνών) θα είχαμε 6.500 στρέμματα περισσότερο πράσινο και θα χρειαζόμασταν περίπου άλλες επτά εκτάσεις σαν το Ελληνικό, ή δεκάδες άλλες μικρότερες.

Πολλοί φαντάζονται ότι τα παραπάνω είναι μία πολυτέλεια σε συνθήκες κρίσης. Ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Την κρίση την διαιωνίζει και την πολλαπλασιάζει η σημερινή αδιέξοδη κατάσταση, η οποία:

1. Υποβαθμίζει μία δυνητικά πανέμορφη πόλη με αποτέλεσμα να χάνονται χιλιάδες τουριστών, που δεν προτιμούν την Αθήνα ως τόπο διακοπών τους, παρά τα ασυναγώνιστα μνημεία, τις παραλίες και τα πανέμορφα περιαστικά βουνά.
2. Αυξάνει δραματικά τα κόστη και τον χρόνο μετακίνησης. Οι πολίτες για να βρουν στοιχειώδη ποιότητα, μετακομίζουν όλο και μακρύτερα, χιλιάδες μαγαζιά και κατοικίες στο κέντρο εγκαταλείπονται ή υποβαθμίζονται.
3.  Η υπερπροσφορά δομημένων χώρων ρίχνει τις αξίες στο κέντρο, ενώ δημιουργεί στρεβλώσεις ζήτησης στα προάστια.
4. Επιδεινώνει την υγεία των κατοίκων. Χιλιάδες πρόωροι θάνατοι και παιδικές αναπνευστικές παθήσεις οφείλονται στην κακή ατμόσφαιρα. Όσες μελέτες έχουν κυκλοφορήσει ανεβάζουν το οικονομικό κόστος από τους θανάτους και τις ασθένειες, σε απίστευτα επίπεδα, χωρίς να υπολογίσουμε το ψυχικό κόστος και την μείωση της παραγωγικότητας.
5.  Η υποβάθμιση και η εγκατάλειψη πολλών περιοχών τις καθιστά ευάλωτες στο οργανωμένο έγκλημα και την ανάπτυξη γκέτο. Αυτό συνεπάγεται πρόσθετα κόστη αστυνόμευσης, διάρρηξη της οικιακής γαλήνης και του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών.
6. Επιδεινώνει το μικροκλίμα, με αποτέλεσμα να υπάρχει ανάγκη υπερκατανάλωσης ενέργειας για την λειτουργία κλιματιστικών, τα οποία με την σειρά τους εκλύουν ακόμα μεγαλύτερη θερμότητα. Έχουμε υπολογίσει, ότι η πλεονάζουσα ενέργεια που καταναλώνουν τα κλιματιστικά μία μέρα καύσωνα θα αρκούσε για να θερμάνει ένα δοχείο αέρα με επιφάνεια όση της Αττικής και ύψος 130 μέτρων κατά 2,5 βαθμούς Κελσίου.

Οι παραπάνω πανθομολογούμενες επιπτώσεις οδηγούν σε ένα συμπέρασμα, στο οποίο συμφωνεί το σύνολο της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας: Η σωστή πολεοδομία είναι παράγων οικονομικής ανάπτυξης, ενώ αντίθετα η άναρχη πολεοδομία, που παρατηρείται σε τριτοκοσμικές χώρες, μπορεί να προσφέρει πρόσκαιρες οικονομικές αρπαχτές, αλλά σε βάθος χρόνου προκαλεί πολύ περισσότερα κόστη από οφέλη.

Όλα τα παραπάνω συντείνουν στα παρακάτω αιτήματα:

1.  Οι αδόμητοι χώροι θα πρέπει να παραμείνουν αδόμητοι. Κάθε περαιτέρω δόμηση, οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση.
2. Οποιαδήποτε ανάπλαση θα πρέπει να έχει σαν πρώτο μέλημα την αύξηση του πράσινου και όχι την αύξηση του συντελεστή δόμησης. Παλιές οικοδομές μπορούν  να αναδειχθούν με κατεδάφιση μεταγενέστερων  προσθηκών και πρασίνισμα του περιβάλλοντος χώρου και όχι με οικοδόμηση με υψηλούς συντελεστές.
3.  Καμία μεγάλη αλλαγή χρήσης, όπως αυτή που σχεδιάζεται στο Ελληνικό δεν πρέπει να γίνει χωρίς να εντάσσεται αρμονικά στο συνολικό Ρυθμιστικό. Η απάτη, ότι νέα mall, ξενοδοχεία, ή πολυτελείς κατοικίες, θα κάνουν το Ελληνικό …Μόντε Κάρλο δεν πρέπει να αναπαράγονται, εάν δεν εξηγούν πόσες θέσεις εργασίας θα χαθούν από τις όμορες περιοχές, πόσα ξενοδοχεία θα κλείσουν στο κέντρο, και πόσο θα επιβαρυνθούν οι ήδη υπερκορεσμένοι οδικοί άξονες. Επομένως το Ταμείο αξιοποίησης (εκποίησης) της «Ιδιωτικής» Περιουσίας του Δημοσίου, δεν δικαιούται να χωροθετεί χρήσεις στα ακίνητα που επιχειρεί να πουλήσει εάν δεν εντάσσει τις χωροθετήσεις αυτές σε ένα ενιαίο χωροταξικό σχεδιασμό. Ας θυμίσουμε ότι ένας από τους βασικούς λόγους που παραιτήθηκαν ο πρόεδρος του Οργανισμού Ρυθμιστικού Αθήνας καθηγητής κ. Πολύζος με την υπόλοιπη ηγεσία του οργανισμού, ήταν το γεγονός, ότι  οι χωροθετήσεις, που σχεδιάζουν οι υπεύθυνοι του Ταμείου, αγνοούν το Ρυθμιστικό και σε πολλές περιπτώσεις, όπως στο Ελληνικό παραβιάζουν κατάφωρα τις προβλέψεις του.
4.  Οι δωρεές που κατά καιρούς γίνονται οφείλουν να έχουν στόχο την βελτίωση του αστικού χώρου και όχι την δημιουργία υπεραξίας για τον δωρητή

Οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουμε καταθέσει εδώ και καιρό μία ολοκληρωμένου πρόταση για τις αναπλάσεις και την βελτίωση της πόλης μας, που δημιουργεί μόνιμες υπεραξίες, από την βελτίωση της ποιότητας ζωής και της παραγωγικότητας, και  δεν υποκύπτουμε στις σειρήνες του πρόσκαιρου κέρδους, που χρεώνει μελλοντικές ζημίες στα παιδιά μας.