ΚΥΚΛΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Πυλώνας αγροτικής ανάπτυξης

Δεμένοι από την νεολιθική εποχή με τη φύση οι ψαράδες του Reine
Από Wikipedia

Αξιότιμες διακεκριμένες και διακεκριμένοι προσκεκλημένοι, κυρίες και κύριοι*.

Ξεκινώντας θέλω να ευχαριστήσω θερμά τους διοργανωτές για την ευγενική τους πρόσκληση και την ευκαιρία που μου δίδεται να μοιραστώ μαζί σας λίγες σκέψεις.

Θεωρώ ότι έχει γίνει πλέον κτήμα σε όλους τους παράγοντες της οικονομίας και της παραγωγής, ότι η κυκλική οικονομία δεν είναι απλά μία ακόμα ευκαιρία για παραγωγή πλούτου. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι η τελευταία μας ευκαιρία να διαφυλάξουμε την ευημερία και να εξασφαλίσουμε μία βιώσιμη οικονομία για εμάς και τα παιδιά μας. Θεωρώ ότι οικονομίες που δεν θα στραφούν με ταχύτητα στην κυκλική οικονομία δεν έχουν πολλές ελπίδες επιβίωσης στο άμεσο μέλλον.

Ο αγροτικός τομέας, από την φύση του, είναι ιδανικό πεδίο ανάπτυξης της κυκλικής οικονομίας. Ας μην ξεχνάμε ότι το αγροτικό προϊόν προέρχεται από τους κύκλους της ζωής και είναι άρρηκτα δεμένο με την οικονομία της φύσης, που είναι αναπόφευκτα κυκλική.

Αυτό σημαίνει ότι οι αγρότισσες και οι αγρότες είναι ίσως οι πιο ώριμοι πολίτες για αν αντιληφθούν την αναγκαιότητα και την σημασία της κυκλικής οικονομίας.

Σε κάποιο συνέδριο για τα αστικά απορρίμματα ένας ομιλητής είχε ισχυριστεί ότι, είναι εξαιρετικά δύσκολο να πειστούν οι γέροι να συμμετάσχουν σε προγράμματα ανακύκλωσης. Είχα αμέσως διαφωνήσει. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας, που μεγάλωσαν σε χωριά, έχουν γαλουχηθεί με την αρχή ότι τίποτα δεν πρέπει να πετάγεται και τα πάντα κάπου χρησιμεύουν. Είχα τότε ισχυριστεί ότι οι πιο κακομαθημένες και κακομαθημένοι είναι οι ηλικίες 25-60 που μεγάλωσαν σε αστικά κέντρα.

Δυστυχώς σήμερα η απώλεια πλούτου στην αγροτική παραγωγή είναι τραγική. Ας δούμε μερικά παραδείγματα

ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Θα παρουσιάσω κάποια στοιχεία από το ΚΑΠΕ και σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω το ΚΑΠΕ για την θαυμάσια δουλειά που έχει κάνει.

Θα ξεκινήσω από την πρώτη ομάδα οργανικών αποβλήτων από Βουστάσια, Πτηνοτροφία, Χοιροτροφία και Μεταποίηση γάλακτος. Εκεί έχουμε σήμερα 18 περίπου εκ. τόνους αποβλήτων ετησίως, που εάν αξιοποιηθούν μπορούν να αποδώσουν 451 Μw εγκατεστημένης ισχύος.

Εδώ πρέπει να επισημάνουμε την τεράστια ζημία που προκαλούν τα αντίστοιχα απόβλητα στο περιβάλλον αφού το μεθάνιο έχει 23 φορές μεγαλύτερη επίπτωση στην κλιματική αλλαγή από το

Μνήμες του πελατειακού κράτους οι κατεδαφίσεις που επικαλείται ο κ. Μανιάτης

από freeimages.com

    Εγκαλεί τον πρωθυπουργό ο κ. Μανιάτης, για την αποσυρθείσα τροπολογία που θα ανέβαλε τις κατεδαφίσεις εντός δασικών εκτάσεων, μέχρι να αναρτηθούν οι δασικοί χάρτες. Ο κύριος Μανιάτης παριστάνει τον οικολογικά ευαίσθητο, ενώ επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ ΝΔ ελάχιστα κτίσματα, συνήθως εγκαταλελειμμένα, κατεδαφίστηκαν. Την ίδια  ώρα ο κύριος Μανιάτης και η κυβερνήσεις τους υπήρξαν ηθικοί αυτουργοί της άναρχης δόμησης περισσότερων από 500.000 ακινήτων.

    Ας δούμε λοιπόν τι εξυπηρετούσαν τα πρωτόκολλα κατεδάφισης που επικαλείται ο κύριος Μανιάτης:

    Στον βαθμό που η κυβέρνησή του υπονόμευσε επί δεκαετίες την ανάρτηση και την κύρωση δασικών χαρτών ο μόνος τρόπος για να χτίσει κάποιος νόμιμα ήταν να πάρει πράξη χαρακτηρισμού. Όμως οι πράξεις χαρακτηρισμού δεν αφορούν εκτάσεις με ενιαία δασικά χαρακτηριστικά, αλλά κάθε μεμονωμένη ιδιοκτησία χωριστά. Ήταν προσωρινή λύση ώστε να αποφαίνεται η δασική υπηρεσία για το εάν ένα οικόπεδο έχει δασικό χαρακτήρα, μέχρι να ολοκληρωθεί ο χάρτης και περιέγραφε αποκλειστικά αυτό το οικόπεδο χωρίς να αναφέρει τίποτα για την περιβάλλουσα έκταση. Για εκατό λοιπόν γειτονικά οικόπεδα έβγαιναν 100 διαφορετικές πράξεις, σε άσχετες χρονικές στιγμές από διαφορετικούς υπαλλήλους.

    Πάνω σε αυτή τη λεπτομέρεια, παράλληλα με τα εκατοντάδες χιλιάδες αυθαίρετα χτίστηκαν πολιτικά τζάκια και περιουσίες. Πάνω σε αυτή τη λεπτομέρεια στηρίχθηκε η διαπλοκή και η διαφθορά:

 

Η ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΚΗΛΙΔΑ ΤΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ*

Από pixabay 

Οι δραματικές επιπτώσεις της πετρελαϊκής ρύπανσης είναι πασίγνωστες με πιο ενοχλητική, αλλά ασήμαντη, το «Ωχ! πάτησα πίσσα». Η σοβαρότερη καταστροφή είναι είτε αόρατη είτε κρυμμένη στον βυθό.

Η ζημία ήταν ανέκαθεν αντιστρόφως ανάλογη με την ενημέρωση των πολιτών. Οι πετρελαϊκοί κολοσσοί ξόδευαν δισεκατομμύρια για να μην «λερώνεται» ο μαύρος χρυσός. Το 2012, στο ναυάγιο του δεξαμενόπλοιου ΑΛΦΑ 1, στα ψιλά των ΜΜΕ αναφέρθηκε μικρή ελεγχόμενη διαρροή πετρελαίου. Η «μικρή ελεγχόμενη διαρροή» ήταν 400 περίπου τόνοι, που μόλυναν 40 χιλιόμετρα ακτών, από τον Ασπρόπυργο μέχρι το Μεγάλο Πεύκο. Μία καταστροφή ανάλογη με  αυτή του «Αγία Ζώνη ΙΙ».

Σημαίνουν άραγε τα πρόσφατα πρωτοσέλιδα αυξημένο ενδιαφέρον για το περιβάλλον; Δυστυχώς η πραγματικότητα διαφέρει:

• Κατ’ αρχάς, τώρα πληγώθηκε η «Αθηναϊκή Ριβιέρα». Με μία αυθαίρετη χωροταξία, η καθημερινή ρύπανση του ιερότερου ελληνικού κόλπου, του κόλπου της Ελευσίνας, δεν αποτελεί είδηση, ενώ οι στον Αστέρα θεωρούνται έγκλημα! Τα παραδοσιακά κόμματα θεωρούν την ρύπανση «αναγκαία προϋπόθεση» ευημερίας και οικονομικής ανάπτυξης, αρκεί να περιορίζεται στην Ελευσίνα και τον Ασπρόπυργο.
• Eπιπλέον, ευρισκόμενα σήμερα στην αντιπολίτευση, βρήκαν ευκαιρία να πλήξουν την κυβέρνηση.

Στον κόσμο των media, μόλις καθαρίσει η Αθηναϊκή Ριβιέρα, η αντιπολίτευση θα βρει άλλη αφορμή να ξιφουλκεί, και οι οικολόγοι μίας χρήσεως θα ξανακατηγορούν την οικολογία, ότι φρενάρει τις επενδύσεις.

Το περιβαλλοντικό όμως έγκλημα είναι διαρκές, όπως και οι απάτες που προσπαθούν να το κουκουλώσουν:

Απάτη πρώτη: «Για τη διαρροή φταίει η κυβέρνηση»

Οικιστικές πυκνώσεις στους δασικούς χάρτες

Δημοσιεύτηκε στην ΕΦ.ΣΥΝ στις 31-7-17

afthaireta-dasos.jpg

EUROKINISSI / ΧΑΣΙΑΛΗΣ ΒΑΪΟΣ

31.07.2017, 20:24 | Ετικέτες:  δάση, κυβέρνηση, ακίνητα

Συντάκτης: 

Γιάννης Τσιρώνης*

Μονόδρομος για να προστατευτεί το περιβάλλον και το συνταγματικό δίκαιο

Η εγκληματική αδράνεια όλων των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, μετά τη μεταπολίτευση οδήγησαν σε ένα εκρηκτικό καρκίνωμα, μέσα στην καρδιά των δασών μας: 700.000 περίπου ακίνητα, σε αυθαίρετες οικιστικές πυκνώσεις, κατακερματίζουν τα δάση μας, κυρίως μάλιστα τα περιαστικά.

Οι προηγούμενες κυβερνήσεις όχι μόνο δεν προσπάθησαν να σταματήσουν το φαινόμενο, αλλά αντίθετα το αξιοποίησαν για άγρα ψήφων. Γενιές και γενιές πολιτικών έκαναν καριέρες με την υπόσχεση να νομιμοποιήσουν την αυθαιρεσία ή τουλάχιστον να κάνουν τα στραβά μάτια.

Ταυτόχρονα αναπτύχθηκε και η οικονομική διαφθορά: 3.000-5.000€ καταγγέλλεται ότι άξιζε μία ευνοϊκή πράξη χαρακτηρισμού, εάν κάποιος επίορκος υπάλληλος βάφτιζε μία ιδιοκτησία «μη δασικό αγροτεμάχιο», όταν όλες οι γύρω ιδιοκτησίες χαρακτηρίζονταν ως δασικές. Έτσι έχουμε το τραγικό φαινόμενο, στην ίδια ακριβώς γεωγραφική περιοχή, να έχουμε ανακατεμένες άναρχα κατοικίες, που άλλες έχουν κηρυχθεί αμετάκλητα κατεδαφιστέες και άλλες έχουν νομιμοποιηθεί. Φυσικά γύρω από αυτές τις κατοικίες έχουν φτιαχτεί δρόμοι, λειτουργούν δίκτυα, που θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν, ακόμα και εάν κατεδαφιστούν κάποια κτίσματα.

Συνήθως τελικά, τα κριτήρια για το εάν μία ιδιοκτησία είναι δασική ή όχι δεν ήταν η επιστήμη της δασολογίας, αλλά η πελατειακή πολιτική εξάρτηση και η διαφθορά. Και αυτό συνεχίστηκε για δεκαετίες, δημιουργώντας ένα εφιαλτικό ανακάτεμα δασικών και μη δασικών ιδιοκτησιών. Πιο χαρακτηριστική περίπτωση, που έφτασε μέχρι την ανεξάρτητη αρχή κατά της διαφθοράς, είναι μία έκταση στην Αττική: ο ίδιος ακριβώς υπάλληλος, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα ίδια ακριβώς έγγραφα, την χαρακτήρισε σε διάστημα λίγων ετών την μία φορά δασική και την άλλη αγροτική!

Και εδώ υπάρχει μία καθοριστική λεπτομέρεια: Το ΣτΕ ήταν αδύνατον να παρέμβει σε αυτό το έγκλημα αποχαρακτηρισμών, για έναν πολύ απλό λόγο: 

⇒ Εάν κάποιος λάδωνε έναν επίορκο υπάλληλο και κατάφερνε να χαρακτηριστεί η ιδιοκτησία του ως «ΜΗ ΔΑΣΙΚΗ», κανένας περίοικος δεν ανακινούσε την υπόθεση, οπότε δεν έφτανε ποτέ στην δικαιοσύνη: Χιλιάδες ιδιοκτησίες πήραν ευνοϊκό για τα συμφέροντα του ιδιοκτήτη χαρακτηρισμό, χωρίς να ελεγχθούν από καμία δικαστική διαδικασία.

⇒ Μόνο όταν η πράξη χαρακτηρισμού ήταν αρνητική για τον ιδιοκτήτη είχαμε ενδεχόμενη προσφυγή στην δικαιοσύνη.

Έτσι καταλήξαμε στην σημερινή πραγματικότητα, στην οποία μπαίνει και ένας τελευταίος παράγοντας: Η πολιτεία εκ των υστέρων ρυμοτόμησε πόλεις ολόκληρες που ήταν κάποτε δάση. Ολόκληρη η Γλυφάδα, η Νέα Ιωνία, ο Περισσός και άλλες πόλεις ήταν κάποτε δάση. Το ΣτΕ επικυρώνοντάς τα ρυμοτομικά νομιμοποίησε εκ των υστέρων καταπατήσεις και εκχερσώσεις. Αυτή η πρακτική έδινε κουράγιο στους οικιστές, ότι θα έρθει η σειρά τους και θα μπορούσαν να ζήσουν νόμιμα.

Αυτή η ζοφερή πραγματικότητα έφτασε κάποια στιγμή στο επέκεινα:

• Σειρά δικαστικών αποφάσεων έβαλε φρένο στις υποσχέσεις για περαιτέρω νομιμοποιήσεις. Η μόνη ελπίδα του πελατειακού καθεστώτος, ήταν πλέον η κωλυσιεργία στην ανάρτηση και την κύρωση δασικών χαρτών.
• Την ίδια στιγμή αυτή η καθυστέρηση έγινε βρόχος στην οικονομική ανάπτυξη: Όποιος επενδυτής, αγρότης, βιοτέχνης, προσπαθούσε με νόμιμο τρόπο να πάρει μία άδεια παραγωγικής μονάδας κόλλαγε για μήνες ή και χρόνια στην στις γραφειοκρατικές αντιφάσεις του φαύλου καθεστώτος, για το τι είναι και τι δεν είναι δάσος. Ιδιαίτερα οι ξένοι επενδυτές, που δεν ήταν εξοικειωμένοι στα «γρηγορόσημα», έφευγαν τρέχοντας  αηδιασμένοι!
• Τέλος οι ίδιοι οι οικιστές, παρακαλούν να λήξει η ομηρία τους: «Ας αποφασίσει η πολιτεία επιτέλους! Πληρώνουμε φόρους για μια περιουσία του πατέρα μας ή του παππού μας και δεν ξέρουμε εάν μας ανήκει»! 

Πώς όμως μπορεί να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος; Οι εναλλακτικές δεν είναι απεριόριστες:

Ιστορική υπογραφή για το κλίμα στην γενική συνέλευση του ΟΗΕ

175 χώρες υπέγραψαν την συμφωνία του Παρισιού

Η στιγμή της υπογραφής

Οι δηλώσεις του Γενικού Γραμματέα

Το ρεκόρ υπογραφών 175 χωρών της συμφωνίας για το κλίμα δεν πρέπει να επισκιάσει την εξ ίσου σημαντική υιοθέτηση των 17 στόχων για την βιωσιμότητα. Δεν υπάρχει προοπτική, ούτε στην μάχη ενάντια στην κλιματική αλλαγή, εάν δεν πετύχουμε τους στόχους για την βιωσιμότητα. Οι ισότιμες ευκαιρίες στην παιδεία, ο πόλεμος ενάντια στην φτώχεια και τον αποκλεισμό, οι βιώσιμες πόλεις, είναι προαπαιτούμενα για να κερδηθεί και η μάχη για το κλίμα.

ΑΝΑΠΛΑΣΕΙΣ! Για βιώσιμη πόλη ή ...ευκαιρία για αρπαχτές;

Ας ξεκινήσουμε από το γεγονός, ότι η Αθήνα έχει πολύ μικρό ποσοστό πράσινου. Για να φτάσει τα ελάχιστα  επίπεδα των υπόλοιπων ευρωπαϊκών πόλεων, θα πρέπει να δημιουργηθούν πάρκα και αστικά δάση υψηλού πρασίνου επιφάνειας τουλάχιστον 50.000 στρεμμάτων. Αν για παράδειγμα ολόκληρο το Ελληνικό γίνονταν πράσινο (ανέφικτη προοπτική γιατί ήδη υπάρχουν χρήσεις όπως το FIR Αθηνών) θα είχαμε 6.500 στρέμματα περισσότερο πράσινο και θα χρειαζόμασταν περίπου άλλες επτά εκτάσεις σαν το Ελληνικό, ή δεκάδες άλλες μικρότερες.

Πολλοί φαντάζονται ότι τα παραπάνω είναι μία πολυτέλεια σε συνθήκες κρίσης. Ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Την κρίση την διαιωνίζει και την πολλαπλασιάζει η σημερινή αδιέξοδη κατάσταση, η οποία:

1. Υποβαθμίζει μία δυνητικά πανέμορφη πόλη με αποτέλεσμα να χάνονται χιλιάδες τουριστών, που δεν προτιμούν την Αθήνα ως τόπο διακοπών τους, παρά τα ασυναγώνιστα μνημεία, τις παραλίες και τα πανέμορφα περιαστικά βουνά.
2. Αυξάνει δραματικά τα κόστη και τον χρόνο μετακίνησης. Οι πολίτες για να βρουν στοιχειώδη ποιότητα, μετακομίζουν όλο και μακρύτερα, χιλιάδες μαγαζιά και κατοικίες στο κέντρο εγκαταλείπονται ή υποβαθμίζονται.
3.  Η υπερπροσφορά δομημένων χώρων ρίχνει τις αξίες στο κέντρο, ενώ δημιουργεί στρεβλώσεις ζήτησης στα προάστια.
4. Επιδεινώνει την υγεία των κατοίκων. Χιλιάδες πρόωροι θάνατοι και παιδικές αναπνευστικές παθήσεις οφείλονται στην κακή ατμόσφαιρα. Όσες μελέτες έχουν κυκλοφορήσει ανεβάζουν το οικονομικό κόστος από τους θανάτους και τις ασθένειες, σε απίστευτα επίπεδα, χωρίς να υπολογίσουμε το ψυχικό κόστος και την μείωση της παραγωγικότητας.
5.  Η υποβάθμιση και η εγκατάλειψη πολλών περιοχών τις καθιστά ευάλωτες στο οργανωμένο έγκλημα και την ανάπτυξη γκέτο. Αυτό συνεπάγεται πρόσθετα κόστη αστυνόμευσης, διάρρηξη της οικιακής γαλήνης και του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών.
6. Επιδεινώνει το μικροκλίμα, με αποτέλεσμα να υπάρχει ανάγκη υπερκατανάλωσης ενέργειας για την λειτουργία κλιματιστικών, τα οποία με την σειρά τους εκλύουν ακόμα μεγαλύτερη θερμότητα. Έχουμε υπολογίσει, ότι η πλεονάζουσα ενέργεια που καταναλώνουν τα κλιματιστικά μία μέρα καύσωνα θα αρκούσε για να θερμάνει ένα δοχείο αέρα με επιφάνεια όση της Αττικής και ύψος 130 μέτρων κατά 2,5 βαθμούς Κελσίου.

Οι παραπάνω πανθομολογούμενες επιπτώσεις οδηγούν σε ένα συμπέρασμα, στο οποίο συμφωνεί το σύνολο της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας: Η σωστή πολεοδομία είναι παράγων οικονομικής ανάπτυξης, ενώ αντίθετα η άναρχη πολεοδομία, που παρατηρείται σε τριτοκοσμικές χώρες, μπορεί να προσφέρει πρόσκαιρες οικονομικές αρπαχτές, αλλά σε βάθος χρόνου προκαλεί πολύ περισσότερα κόστη από οφέλη.

Όλα τα παραπάνω συντείνουν στα παρακάτω αιτήματα:

1.  Οι αδόμητοι χώροι θα πρέπει να παραμείνουν αδόμητοι. Κάθε περαιτέρω δόμηση, οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση.
2. Οποιαδήποτε ανάπλαση θα πρέπει να έχει σαν πρώτο μέλημα την αύξηση του πράσινου και όχι την αύξηση του συντελεστή δόμησης. Παλιές οικοδομές μπορούν  να αναδειχθούν με κατεδάφιση μεταγενέστερων  προσθηκών και πρασίνισμα του περιβάλλοντος χώρου και όχι με οικοδόμηση με υψηλούς συντελεστές.
3.  Καμία μεγάλη αλλαγή χρήσης, όπως αυτή που σχεδιάζεται στο Ελληνικό δεν πρέπει να γίνει χωρίς να εντάσσεται αρμονικά στο συνολικό Ρυθμιστικό. Η απάτη, ότι νέα mall, ξενοδοχεία, ή πολυτελείς κατοικίες, θα κάνουν το Ελληνικό …Μόντε Κάρλο δεν πρέπει να αναπαράγονται, εάν δεν εξηγούν πόσες θέσεις εργασίας θα χαθούν από τις όμορες περιοχές, πόσα ξενοδοχεία θα κλείσουν στο κέντρο, και πόσο θα επιβαρυνθούν οι ήδη υπερκορεσμένοι οδικοί άξονες. Επομένως το Ταμείο αξιοποίησης (εκποίησης) της «Ιδιωτικής» Περιουσίας του Δημοσίου, δεν δικαιούται να χωροθετεί χρήσεις στα ακίνητα που επιχειρεί να πουλήσει εάν δεν εντάσσει τις χωροθετήσεις αυτές σε ένα ενιαίο χωροταξικό σχεδιασμό. Ας θυμίσουμε ότι ένας από τους βασικούς λόγους που παραιτήθηκαν ο πρόεδρος του Οργανισμού Ρυθμιστικού Αθήνας καθηγητής κ. Πολύζος με την υπόλοιπη ηγεσία του οργανισμού, ήταν το γεγονός, ότι  οι χωροθετήσεις, που σχεδιάζουν οι υπεύθυνοι του Ταμείου, αγνοούν το Ρυθμιστικό και σε πολλές περιπτώσεις, όπως στο Ελληνικό παραβιάζουν κατάφωρα τις προβλέψεις του.
4.  Οι δωρεές που κατά καιρούς γίνονται οφείλουν να έχουν στόχο την βελτίωση του αστικού χώρου και όχι την δημιουργία υπεραξίας για τον δωρητή

Οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουμε καταθέσει εδώ και καιρό μία ολοκληρωμένου πρόταση για τις αναπλάσεις και την βελτίωση της πόλης μας, που δημιουργεί μόνιμες υπεραξίες, από την βελτίωση της ποιότητας ζωής και της παραγωγικότητας, και  δεν υποκύπτουμε στις σειρήνες του πρόσκαιρου κέρδους, που χρεώνει μελλοντικές ζημίες στα παιδιά μας.

ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΚΑΘΑΡΑ

by hotblack

Ήμουν παιδάκι, όταν, στα «Παραμύθια της θείας Λένας», διάβασα το εξής παραμύθι (συνοπτικά): όταν ο Θεός αποφάσισε να φτιάξει τη Γη, έκανε πρώτα μια μακέτα, όπου έβαλε τα πάντα σε μικρογραφία (βουνά, θάλασσες, δάση, κλπ). Όταν έφτιαξε τον κόσμο, λυπήθηκε να πετάξει τη μακέτα και την έβαλε πάνω στη γη, σε μια γωνιά. Και την ονόμασε Ελλάδα.

Δεν φημίζομαι για τη μνήμη μου, και το παραμύθι αυτό το ξέχασα μαζί με τόσα άλλα που άκουσα μικρή. Μου ξανάρθε στο νου όταν μεγάλη ταξίδεψα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Και κατάλαβα γιατί η θεία Λένα έγραψε αυτό το παραμύθι. Γιατί είναι γεγονός ότι η μικρή Ελλάδα διαθέτει μια ποικιλία τοπίων που δεν έχω δει αλλού. Μια εξαιρετικά πλούσια πανίδα και χλωρίδα. Και τα προϊόντα της είναι το ίδιο ποικίλα και εξαιρετικά: λάδι, ελιές, τυριά, κρασιά, αλλαντικά, λαχανικά, αρωματικά χόρτα, σιτηρά, εσπεριδοειδή και άλλα. Δεν είναι τυχαίο ότι η κουζίνα μας είναι τόσο πλούσια σε αρώματα και γεύσεις, που έχουμε τόσες συνταγές.

by kconors

by Karpati

Όμως η Ελλάδα έχει και άλλο πλούτο, την ιστορία της. Και δεν μιλώ μόνο για την αρχαία Ελλάδα, αλλά για όλη την ιστορία της. Όσοι έζησαν εδώ άφησαν κάτι: προϊστορικοί οικισμοί, ακροπόλεις, τάφοι, κάστρα, παλάτια, υδραγωγεία, ναοί, βυζαντινές εκκλησιές, τζαμιά, θέατρα, η Ελλάδα βρίθει μνημείων.

Καθαρίζουμε την πόλη μας χωρίς χορηγούς επικοινωνίας.

Η συνεισφορά των ΜΜΕ στις κοινωνικές δράσεις είναι πάντα καλόδεχτη. Ωστόσο θα ήταν λάθος να πιστεύουμε, ότι ενεργοί πολίτες, είναι μόνο όσοι ανταποκρίνονται στα καλέσματα ραδιοσταθμών, ή ότι χωρίς την κάλυψη των ΜΜΕ είναι αδύνατον να πετύχει μία δράση. 
   Ο σύλλογος Ώρα για Δράση είναι μία παρέα νέων παιδιών (που ανάμεσα τους νιώθουμε και εμείς νέοι), που χωρίς πολλές φανφάρες πρωτοστατεί στην προστασία του Υμηττού, και της παραλίας Γλυφάδας. Δεκάδες πολίτες ανταποκρίνονται στις δράσεις δενδροφύτευσης, ποτίσματος και καθαρισμού από σκουπίδια.

Σήμερα μαζέψαμε τα σκουπίδια από τον χώρο που αναδασώθηκε τον χειμώνα στον Υμηττό και στην συνέχεια κατεβήκαμε στην παραλία, όπου σε συνεργασία με το Μεσογειακό Σύνδεσμο για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας MEDASSET και τη ΜΚΟ Υδροναύτες, την ώρα που καθαρίζαμε την αμμουδιά εθελοντές δύτες καθάριζαν τον βυθό.


 Παρά την αισιοδοξία που γεννά η όμορφη παρέα, που διασκεδάζει καθαρίζοντας την πόλη μας, δεν παύω να αναρωτιέμαι, γιατί ένας άλλος νέος άνθρωπος, που φιλιέται στην αμμουδιά το Σαββατόβραδο, ή χαζεύει το υπέροχο δειλινό από τον Υμηττό, θα πρέπει να αφήσει πίσω του το κουτάκι της μπύρας, αποτσίγαρα ή προφυλακτικά. Είμαι σίγουρος ότι ο ίδιος θα αγανακτήσει, όταν ξαπλώνοντας στην άμμο κάτσει άθελα του στα σκουπίδια του προηγούμενου.
Νιώθω, ότι η μοίρα αυτού του τόπου θα αλλάξει, όταν νιώσουμε ότι ο δημόσιος χώρος δεν είναι λιγότερο δικός μας από το ίδιο μας το σπίτι

Είναι εφικτό σε συνθήκες κρίσης να ασχοληθούμε με την προστασία του περιβάλλοντος;

Η οικονομική δραστηριότητα πρέπει να αντιμετωπίζεται συνολικά και όχι αποσπασματικά. Ένα λιμάνι για παράδειγμα, αν αντιμετωπιστεί αποσπασματικά, δεν πρόκειται ποτέ να αποσβέσει το κεφάλαιο που δαπανήθηκε για να χτιστεί. Ωστόσο τα οφέλη που διαχέονται στην κοινωνία από την χρήση του, είναι πολλαπλάσια και δικαιολογούν την κατασκευή του.

by morgueFile

 Το ίδιο ισχύει για το περιβάλλον. Με την έννοια περιβάλλον εννοούμε τον δημόσιο χώρο, είτε μέσα στην πόλη (πάρκα, οδικό δίκτυο), είτε στην φύση. Αν με την λέξη περιβάλλον περιοριζόμαστε στην άγρια φύση, βλέπουμε την μία μόνο μεριά του νομίσματος και μάλιστα την μικρότερη, αφού οι άνθρωποι περνάμε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μας σε χώρους δουλειάς, ή για να πάμε στην δουλειά μας.

Ας αναλογιστούμε λοιπόν πόσο κόστισε στην χώρα μας η αδιαφορία για το περιβάλλον:

•     Καταπατώντας και χτίζοντας αυθαίρετα, γλυτώσαμε πρόσκαιρα χρήμα και είχαμε οικονομική ανάπτυξη. Ήταν όμως μία πρόσκαιρη ανάπτυξη: Αν κάθε κάτοικος πόλης, δαπανά μιάμιση ώρα κάθε μέρα σε μετακινήσεις, η απώλεια παραγωγικού χρόνου είναι περισσότερο από το 10% του ΑΕΠ και αυτό χωρίς να υπολογίσουμε το κόστος μετακίνησης (ανταλλακτικά, ατυχήματα, καύσιμα). Το συνολικό λοιπόν κόστος από μία άναρχη δόμηση είναι πολλαπλάσιο από το πρόσκαιρο κέρδος.

Οι Πολυεθνικές και ... το εγχώριο βοτανικό ολοκαύτωμα ...πλήρης παράδοση της ελληνικής βιοποικιλότητας στα μονοπώλια

Του Αλέξανδρου Λαλάκου*

*O Αλέξανδρος Λαλάκος είναι υποψήφιος στην Β' Αθήνας με τους Οικολόγους Πράσινους

 Οι σφοδρές και «βίαιες» εξελίξεις που έφερε η τεχνολογική επανάσταση των πολυεθνικών εταιρειών, η λεγόμενη πράσινη ανάπτυξη στον αγροτικό χώρο διατάραξαν και μείωσαν δραματικά, τη βιοποικιλότητα σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα. Η μαζικοποίηση και εντατικοποίηση της γεωργίας συνετέλεσε στην εξαφάνιση ντόπιων φυτών ή ζώων και στην αντικατάστασή τους από υβρίδια και μεταλλαγμένους οργανισμούς υψηλών αποδόσεων. Η επιβολή των υβριδίων στην αγροτική φύση, είχε σαν αποτέλεσμα την απώλεια του γενετικού δυναμικού, που χαρακτηρίστηκε επιστημονικά ως «Γενετική Διάβρωση». Στην ουσία όμως πρόκειται για ένα βοτανικό ολοκαύτωμα. 

από το morgueFile

 Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι μόνο το 1% των ντόπιων ποικιλιών σιταριού και το 2-3% των ποικιλιών λαχανικών, που υπήρχαν πριν από 50 χρόνια στην Ελλάδα, καλλιεργούνται ακόμη. Και πώς αλλιώς θα μπορούσε να συμβαίνει, όταν ένα σημαντικό μέρος των ειδών διατροφής μας, όπως τα οπωροκηπευτικά, το σιτάρι και το καλαμπόκι, παράγονται από φυτά κατασκευασμένα σε εργαστήρια ξένων χωρών, από τα λεγόμενα δηλαδή βελτιωμένα φυτά ή υβρίδια. Η προσπάθεια παραγωγής όμορφων στην όψη προϊόντων, αλλά όχι απαραίτητα και στη γεύση από τα εργαστήρια, οδήγησε στον παραγκωνισμό των μυρωδάτων και γευστικών οπωροκηπευτικών μας.

ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΗ ΦΑΣΗ Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ

Σήμερα Τρίτη 17 Απριλίου έκλεισε η προθεσμία υποβολής προσφορών για την πώληση του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού. Η Eπιτροπή αγώνα για το μητροπολιτικό πάρκο Ελληνικού με επικεφαλής τον δήμαρχο Ελληνικού Αργυρούπολης Χρήστο Κορτζίδη οργάνωσε συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά στα γραφεία του Ταμείου αξιοποίησης ιδιωτικής περιουσίας του δημοσίου.

Αξίζει να θυμίσουμε μερικά κομβικά σημεία που αποδεικνύουν το ότι η εκποίηση του χώρου του πρώην αεροδρομίου αποτελεί απιστία σε βαθμό κακουργήματος, που ελάχιστα θα συνεισφέρει στην μείωση του δημόσιου χρέους: 

1. Ο πριν λίγες εβδομάδες παραιτηθείς πρόεδρος του οργανισμού Αθήνας καθηγητής Γιάννης Πολύζος παραδέχθηκε σε δημόσια ημερίδα για το Ελληνικό, ότι τα έργα που απαιτούνται για να μπορέσει να πουληθεί το Ελληνικό (μετεγκατάσταση υπαρχουσών χρήσεων και οδικά έργα σύνδεσης) θα ξεπεράσουν τα 2 δις. Άρα το καθαρό όφελος, ακόμα και εάν το δημόσιο εισπράξει 5 δις θα είναι πολύ μικρότερο.
2. Δεν υπάρχει καμία σοβαρή οικονομοτεχνική μελέτη, που να συνδέει την πιθανή επένδυση με το ρυθμιστικό της Αθήνας. Η μόνη μελέτη είναι  η μελέτη του ΕΜΠ, που προβλέπει αξιοποίηση των υπαρχουσών εγκαταστάσεων, που θα αποφέρουν πολλαπλάσια οικονομικά οφέλη από την πώληση σε κάποιον επενδυτή και επιτρέπουν την χρήση της υπόλοιπης έκτασης ως πάρκο υψηλής βλάστησης.
3. Είναι απαράδεκτο να συζητάμε για πώληση, χωρίς να έχουν καθοριστεί οι χρήσεις γης: Τι πρόκειται να χτίσει ο νέος επενδυτής; Ένα διυλιστήριο, ένα καζίνο, ξενοδοχεία, κατοικίες; Είναι συμβατά τα σχέδια του κάθε επενδυτή με το ρυθμιστικό της Αθήνας; Ούτε στις μπανανίες δεν συμβαίνει το ανήκουστο, πρώτα κάποιος να αγοράζει και μετά να καθορίζεται τι δικαιούται να κατασκευάσει.
4. Δεν υπάρχει κανένας χωροταξικός σχεδιασμός που να προβλέπει κατοικίες, εμπορικές και τουριστικές χρήσεις στην περιοχή. Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο, που να εξηγεί, πώς θα απορροφήσουν η Βουλιαγμένης και η Ποσειδώνος την κυκλοφοριακή κίνηση 20.000 επιπλέον κατοίκων και εργαζομένων. Πρόκειται για μία αυθαίρετη πόλη μέσα στην πόλη. Πρόκειται για μία βίαιη αύξηση προσφοράς ακινήτων, που απλά θα ρίξει τις τιμές σε όλο το λεκανοπέδιο, όταν ήδη υπάρχουν χιλιάδες κενά μαγαζιά γραφεία και διαμερίσματα.
5. Δεν υπάρχει καμία μελέτη για τις συνολικές θέσεις εργασίας. Τα δεδομένα του Mall στο Μαρούσι και του Metro Mall στον Άγιο Δημήτριου αποδεικνύουν, ότι οι θέσεις εργασίας που ανοίγουν είναι πολύ λιγότερες από τις θέσεις εργασίας που χάθηκαν από το κλείσιμο μαγαζιών στις γειτονικές αγορές.
6. Αποκρύπτεται συστηματικά, ότι το Ελληνικό δεν ήταν ανέκαθεν δημόσια έκταση και απαλλοτριώθηκε μεταπολεμικά για να γίνει αεροδρόμιο. Το σύνταγμα ορίζει ρητά ότι, όταν αρθεί ο λόγος απαλλοτρίωσης, τα ακίνητα επιστρέφουν στους παλαιούς ιδιοκτήτες. Οι παλαιοί ιδιοκτήτες έχασαν στο ΣΤΕ προσφυγή, όταν διεκδίκησαν τα οικόπεδα τους την εποχή που έφυγε το αεροδρόμιο. Ωστόσο το σκεπτικό της απόφασης έλεγε, ότι μπορεί η απαλλοτρίωση να έγινε για αεροδρόμιο, ωστόσο η αλλαγή χρήσης σε μητροπολιτικό πάρκο δεν αίρει τον κοινωφελή χαρακτήρα της απαλλοτρίωσης. Η αλλαγή όμως χρήσης σε ιδιωτικές κατοικίες, καζίνο ή ξενοδοχεία, δεν αίρουν τον κοινωφελή χαρακτήρα της απαλλοτρίωσης; Είναι λογικό να δικαιούται το δημόσιο να απαλλοτριώσει τα σπίτια μας για να τα πουλήσει σε άλλους ιδιώτες με πρόσχημα την μείωση του χρέους;