AirBnb: συνεργατική οικονομία ή μαφία των διαμεσολαβητών;

Άρθρο το Γιώργου Καλλή  στο περιοδικό "Χρόνος"

Αυτό το καλοκαίρι νοικιάστηκε  η μισή Ελλάδα στην AirBnb αλλά αυτό τίποτα δεν έχει να κάνει με συνεργασία και αλληλέγγυα οικονομία

Ο Γιώργος Καλλής

Γιώργος Καλλής

Πάνω από 300.000 σπίτια και δωμάτια νοικιάστηκαν τον προηγούμενο χρόνο μέσω της ιστοσελίδας της AirBnb, φιλοξενώντας 4 εκατομμύρια ανθρώπους. Όταν τον Απρίλιο ανέλαβα να βάλω το εξοχικό των γονιών μου στη Σύρο προς ενοικίαση, βρήκα ήδη εκεί κάθε δεύτερο σπίτι στη γειτονιά μας· η μισή Ελλάδα πρέπει να νοικιαζόταν στην AirBnb αυτό το καλοκαίρι.

H AirBnb αποτελεί το πιο γνωστό παράδειγμα αυτού που έχει ονομαστεί η «οικονομία του μοιράσματος» (sharing economy) ή αλλιώς η οικονομία της «συνεργατικής κατανάλωσης» (collaborative consumption). Στην AirBnb, για παράδειγμα, μπορείς να νοικιάσεις με τη μέρα το αχρησιμοποίητο δωμάτιό σου σε ξένους και στο επόμενο ταξίδι σου στο εξωτερικό να νοικιάσεις εσύ το σπίτι μιας οικογένειας που λείπει σε διακοπές. Στην BlablaCar βρίσκεις επιβάτες για τις άδειες θέσεις στο αυτοκίνητό σου στο ταξίδι για Θεσσαλονίκη, ενώ στη Lyft και την Uber οδηγοί προσφέρουν τις υπηρεσίες τους για μικρές διαδρομές μέσα στην πόλη.

ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΨΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΟΝ ΤΥΦΛΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΥΡΙΕ ΥΠΟΥΡΓΕ;

Ανοιχτή επιστολή προς τον υπουργό παιδείας και θρησκευμάτων.

Κύριε υπουργέ

Ο Αλέξανδρος Μεταξάς εισήχθηκε στο Χημικό Αθήνας το 1977. Λόγω σπάνιας γενετικής πάθησης ήταν σχεδόν τυφλός, γεγονός που δεν τον εμπόδισε να διαβάζει έστω και με την βοήθεια μεγάλων μεγεθυντικών φακών, να είναι άριστος μαθητής  και επιτύχει στις πανελλαδικές εξετάσεις, χωρίς να κάνει χρήση των ευνοϊκών ρυθμίσεων για άτομα με αναπηρία. Με μεγάλη θέληση και επιμονή κατάφερνε να ανταποκρίνεται με σχετική συνέπεια στις σπουδές του.

Ωστόσο η μικρή επαγγελματική προοπτική στο επάγγελμα του χημικού, λόγω της αδύναμης όρασης του, τον οδήγησαν στην μουσική, στην οποία αφιερώθηκε, ιδρύοντας με φίλους ένα από τα πιο αξιόλογα σχήματα της εποχής, τους DE TRACES.

Με την πάροδο του χρόνου και λόγω των επιδεινούμενων προβλημάτων στην όραση του απομακρύνθηκε από τις σπουδές του και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στην μουσική, μέχρι την οριστική του τύφλωση το 2011.

Η πλήρης πλέον αδυναμία του να κινείται αυτόνομα, αλλά και η οικονομική κρίση, περιόρισαν τις επαγγελματικές του προοπτικές στον χώρο της μουσικής. Ωστόσο με το «κεφαλλονίτικο» πείσμα του, αντί να υποταχθεί στα εμπόδια, έθεσε ένα νέο όραμα στην ζωή του:

Όντας τυφλός να καταφέρει να ολοκληρώσει τις σπουδές του.

Το πρόβλημα με τον Ρέμο

Με αφορμή μία συναυλία του Αντώνη Ρέμου στην κοσμική Μύκονο, ο οικονομολόγος Γιώργος Καλλής σε  άρθρο του στο Greeklish μας προσκαλεί σε έναν ενδιαφέροντα προβληματισμό για τον ρόλο της κατανάλωσης στον σύγχρονο καπιταλισμό.

Ο Άντονυ Κουήν "Ζορμπάς"
Flickr © sacmclubs

 

 

 Τον περασμένο Ιούλιο, 1.500 συνάνθρωποί μας πλήρωσαν ένα σημαντικό ποσό για να κρατήσουνε τραπέζι σε ιδιωτικό θέρετρο της Μυκόνου για να απολαύσουν τη  συναυλία του τραγουδιστή Αντώνη Ρέμου. Όταν κάποιοι θαμώνες ανοίξανε ένα κουτί με ακριβές σαμπάνιες προς τιμήν του pop ερμηνευτή, ο τελευταίος απάντησε με τις γνωστές ύβρεις για τους Γερμανούς και τον κ. Σόιμπλε. Κάποιοι δημόσιοι σχολιαστές υπεραμύνθηκαν του τραγουδιστή, μιλώντας για το «δικαίωμα στο ξόδεμα». Είναι όμως πράγματι έτσι;

Έμπλεξαν τα παιδιά μας; Ποιές εμπειρίες μας κάνουν να νοιαστούμε για την ενδοσχολική βία;

ΒΙΩΜΑΤΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΜΑΡΤΙΟΥ 6μ.μ. στο Οικολογικό Εκπαιδευτήριο
 ΒΙΟ ΤΟ ΛΑΓΟΥΔΑΚΙ

Α. Παπανδρέου 88 Γλυφάδα

Το σχολείο πέρα από θεμελιώδης κοινωνικός θεσμός, είναι και χώρος όπου αντικατοπτρίζονται όλα όσα συμβαίνουν στην οικογένεια  και στην κοινωνία ως σύνολο.

Εν όψει των δύσκολων οικονομικών και ψυχολογικών καταστάσεων που προκαλεί η κρίση, ερχόμαστε να αγγίξουμε το θέμα της ενδοσχολικής βίας και του εκφοβισμού.

Τι παρατηρούμε;

Τι μας λένε τα παιδιά και οι μαθητές μας; Ποιος είναι ο φόβος τους;

Ποιά φαινόμενα στο σπίτι και ποιες συμπεριφορές μπορεί να τα επηρεάζουν;

Με πρωτοβουλία των Οικολόγων Πράσινων και σε συνεργασία με την SIZ ( System Innovation Zone) , διοργανώνονται μια σειρά συναντήσεων, ξεκινώντας από τη Γλυφάδα στις 29 Μαρτίου, με σκοπό να αγγίξουμε και να μοιραστούμε προβλήματα αναφορικά με την ενδοσχολική βία, που αντιμετώπισαν ή τυχόν θα αντιμετωπίσουν τα παιδιά μας.

Αυτό ελπίζουμε να αποτελέσει το σημείο εκκίνησης, αρχικά, μιας σειράς εκδηλώσεων και δράσεων για την εκ βαθέων εξερεύνηση και ανάληψη πρωτοβουλιών.

Σε πρώτο στάδιο με την εφαρμογή της μεθόδου του World Cafe και τη βοήθεια εξειδικευμένων ψυχολόγων, σε διαφορετικές περιοχές της Αθήνας, θα γίνει καταγραφή και διάλογος προκειμένου να εντοπιστεί το πρόβλημα.

Σε δεύτερη φάση, και αφού γίνει η συλλογή και αποτύπωση των βιωμάτων και σκέψεων, ασκώντας τη τεχνική του Open Space καλούμαστε να αναλάβουμε δράση, προσωπικά, σαν γονείς, κηδεμόνες, εκπαιδευτικοί αλλά και πολίτες με τη βοήθεια πάντα της ομάδας.

Το σεμινάριο στην Γλυφάδα θα ξεκινήσει με εισήγηση της Μαρίας Μπακαρή,  Msc Ψυχολογίας

Τα παιδιά μας είναι το μέλλον μας. Ας χτίσουμε τις βάσεις ξεκινώντας από τον ζωτικό τους χώρο στο σπίτι και το σχολείο.

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής:

Γιάννης Τσιρώνης 6974063052

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ: Φιλανθρωπία προς τους ασθενέστερους ή θεμέλιο της κοινωνίας;

 Ο μινωικός πολιτισμός εθεωρείτο ότι καταστράφηκε από το παλιρροϊκό κύμα της έκρηξης του ηφαιστείου της Σαντορίνης (1). Νεότερες όμως μελέτες τοποθετούν την παρακμή 150 χρόνια μετά την έκρηξη (2), όταν πια οι απώλειες σε ανθρώπινες ψυχές και αγαθά είχαν αναπληρωθεί. Η απώλεια, που πιθανότατα δεν ανακτήθηκε, ήταν το ηθικό και η εμπιστοσύνη του λαού στην ηγεσία του, όπως υποθέτει ο αρχαιολόγος Colin Mc Donald.

Συχνά θεωρούμε μοναδικό μέτρο της ευμάρειας και της προόδου τα μετρήσιμα αγαθά, όπως χρήματα, πρώτες ύλες ή εργατική δύναμη. Μήπως όμως μη μετρήσιμες παράμετροι, όπως η κοινωνική συνοχή, η εμπιστοσύνη και το ηθικό των πολιτών, είναι εξ ίσου καθοριστικές για την προοπτική μίας κοινότητας;

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΥΓΚΡΟΤΟΥΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ;

Από την παλαιολιθική εποχή μέχρι σήμερα, οι άνθρωποι συγκροτούν κοινότητες για να προστατευτούν από ενδεχόμενους κινδύνους. Καλύτερα οργανωμένες κοινότητες προσφέρουν καλύτερη προστασία, η οποία όμως κοστίζει:

Απαιτούνται αποθέματα αγαθών για χαλεπούς καιρούς, απαιτείται στρατός (ένα εξόχως αντιπαραγωγικό και παρασιτικό τμήμα του πληθυσμού), που να προστατεύει τα αγαθά από ξένη αρπαγή. Απαιτούνται νόμοι, και δικαστές για την τήρηση και την ερμηνεία τους.

ΤΙ ΘΥΣΙΑΖΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΣΕ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ;

Το αναπόφευκτο αντάλλαγμα της κοινωνικής οργάνωσης είναι η θυσία δύο θεμελιωδών αγαθών: 

1. Θυσία έργου ή πλούτου: Με την μορφή φόρων, υποχρεωτικής στράτευσης, παραχώρησης γης ή άλλων αγαθών, σημαντικό τμήμα μόχθου απαλλοτριώνεται για το Κοινό Καλό.
2. Θυσία ελευθερίας: Η μόνιμη συνύπαρξη προϋποθέτει περιορισμούς, που θεσμοθετούνται ως νόμοι ή εξουσίες. Η στέρηση της ελευθερίας εξελίχθηκε σε δουλοκτησία, χωρίς να σημαίνει ότι οι «ελεύθεροι πολίτες» είναι πραγματικά ελεύθεροι με την ετυμολογική έννοια του όρου.

Αφού η ύπαρξη κοινοτήτων κοστίζει, οι άνθρωποι δεν εντάσσονται σε αυτές επιδιώκοντας μόνο υλικό όφελος, αλλά κυρίως εξασφαλίζοντας το άυλο αγαθό της προστασίας και της ασφάλειας.