Νίκος Σελλάς-Χάροντας, τελικό σκορ 4-1

Έφυγες τελικά!

Σε θυμάμαι πριν 21 χρόνια στο Ωνάσειο λίγα λεπτά πριν σε ναρκώσουν.  Η Μαίρη ήταν έγκυος στον Στέλιο σας.  Όλοι έλεγαν ότι οι πιθανότητες ήταν σε βάρος σου. Μόνο ένας γιατρός, αν θυμάμαι ο Αναγνωστόπουλος είχε τολμήσει να αναλάβει το ρίσκο. Μόνο εσύ και εκείνος τολμήσατε!

Σου είχα πει τότε ότι «δεν υπάρχουν κακές και καλές πιθανότητες, επειδή κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός. Όπως όταν αναβαίνει κάποιος στο Έβερεστ, είχα προσθέσει, ξέρει ότι οι πιθανότητες είναι κακές, αλλά δεν είναι ο ίδιος ορειβάτης αυτός που θα πεθάνει με αυτόν που θα πετύχει».

Σε λίγες μέρες ήσουν πάλι μαζί μας, κάπνιζες σαν Τούρκος, έπινες σαν Ρώσος και δούλευες σαν το σκυλί! Στις παραινέσεις μου, επέμενες ότι ήθελες να ζεις κάθε μέρα σαν την τελευταία, και αφού στατιστικά έπρεπε να βρίσκεσαι στην άλλη πλευρά, δεν είχε νόημα να σε πρήζουμε με «πρέπει» και με «μη».

Αύγουστο του 2006, βρέθηκες σε κώμα στον Ευαγγελισμό με εγκεφαλική αιμορραγία. Ψιθυριζόταν,

H Μεταμνημονιακή άνοιξη

Η απαλλαγή από τις μνημονιακές επιταγές, είναι για την κυβέρνηση και τον λαό  η αρχή μιας περιόδου αυξημένης ευθύνης, στην  πορεία οικοδόμησης μιας βιώσιμης οικονομίας που να σέβεται τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Μιας οικονομίας που δεν θα απλώνει το χέρι σε δανειστές. 

Ποια θα είναι η συνέχεια;

• Θα αξιοποιηθεί η περίοδος χάριτος με χαμηλές δανειακές υποχρεώσεις, ώστε στις επόμενες δεκαετίες να έχουμε αποκτήσει μια ισχυρή και βιώσιμη οικονομία, που να σέβεται τον άνθρωπο, το περιβάλλον και την πολιτισμική μας κληρονομιά;
• Θα βρουν ευκαιρία τα παράσιτα να απομυζούν τον πλούτο της χώρας και  στην πρώτη διεθνή κρίση η Ελλάδα θα είναι πάλι ανοχύρωτη; 
• Ποια θα είναι τα απόνερα της μνημονιακής περιόδου στην κοινωνία και την οικονομία; Ήδη κάποιοι νοσταλγούν: "τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους;"

Τρεις πυλώνες θα συντελέσουν στο να ανακτήσει η χώρα μας την θέση που της αξίζει στον διεθνή γεωπολιτικό και οικονομικό χάρτη:

• Η ενδελεχής αξιολόγηση της προμνημονιακής περιόδου και των πραγματικών αιτιών που οδήγησαν την κοινωνία και την οικονομία στη χρεοκοπία.
• Η αξιολόγηση των στρατηγικών πλεονεκτημάτων της πατρίδας μας.
• Η προτεραιοποίηση των τομέων στους οποίους απαιτούνται ανατροπές, που θα απογειώσουν την ελληνική παραγωγική μηχανή.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουμε να καταθέσουμε ώριμες προτάσεις για την επόμενη μέρα. Ξεκινώ αυτόν τον κύκλο άρθρων με την ομιλία μου στην έδρα του ιδρύματος Heinrich Boell στο Βερολίνο τον Ιούνιο του 2018

Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ HEINRICH BOELL

Καλημέρα σε όλες και όλους

Σας ευχαριστώ που μου δίνετε την ευκαιρία να συζητήσουμε σήμερα για την Ελλάδα, την κοιτίδα του Δυτικού Πολιτισμού.

Η πατρίδα μου εξακολουθεί να βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση, παρά τις τεράστιες θυσίες και τα βήματα δημοσιονομικής εξυγίανσης. Είναι λοιπόν επιτακτικό να κάνουμε έναν απολογισμό της κρίσης και, με την έξοδο από τα μνημόνια, να συμφωνήσουμε στα παραπέρα βήματα εξυγίανσης.

Να ξεκαθαρίσω από την αρχή, ότι οι Οικολόγοι Πράσινοι, τους οποίους εκπροσωπώ στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και την ελληνική κυβέρνηση, ουδέποτε υπήρξαμε οπαδοί της άποψης ότι η Ελλάδα υπήρξε θύμα μίας διεθνούς συνωμοσίας.

Η Ελλάδα υπήρξε θύμα ενός φαύλου καθεστώτος που, από το τέλος του αιματηρού εμφυλίου μέχρι σήμερα, απομύζησε τους φυσικούς και ανθρώπινους πόρους. Επιτρέψτε μου κάποια παραδείγματα σε τίτλους:

• Τα 2/3 της χώρας ερημώθηκαν, κυρίως για πολιτικούς λόγους. Πλούσια χωριά με 4000 χιλιάδες κατοίκους, σήμερα αριθμούν λίγες δεκάδες κατά πλειοψηφία γέρους. Η πολιτεία πληρώνει δασκάλους, γιατρούς ή δίκτυα για περιοχές με ελάχιστο ΑΕΠ. Περιοχές που στην Αυστρία ή τον Μέλανα Δρυμό ανθούν και αποτελούν παγκόσμιο πόλο έλξης, στην Ελλάδα είναι έρημες.

Ο ΕΝΑΡΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ, ΚΛΕΙΝΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΝ ΦΑΥΛΟ ΚΥΚΛΟ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ

Στις 20 Αυγούστου έκλεισε ο φαύλος κύκλος των μνημονίων. Πληρώσαμε πολύ μεγάλο τίμημα και δεν πρέπει να πάει χαμένο. H έξοδος πρέπει να είναι οριστική, να αφήσουμε οριστικά στο παρελθόν και ό,τι μας οδήγησε σε αυτά!
Ποτέ να μην ξεχάσουμε :

•           Το διαπλεκόμενο καθεστώς που ευθύνεται για την απώλεια του 25% του πλούτου της χώρας.

Η έκθεση Mc Kinsey αναφέρεται σε
"δαπανηρό" δημόσιο τομέα
ενώ είναι καθαρό ότι ήταν μικρότερος
από τον ευρωπαϊκό μέσον όρο, χωρίς
να συνυπολογίσουμε την
Ορεινότητα και τη Νησιωτικότητα

• Τι χυδαία δυσφήμηση επαγγελματικών κλάδων, όπως οι μηχανικοί, που βαφτίστηκαν «προνομιούχα κλειστά επαγγέλματα» για να ενοχοποιηθούν κι αυτοί όπως και άλλοι επαγγελματίες για την καταστροφή της οικονομίας, τη στιγμή που έχαναν το 80% του κύκλου εργασιών τους.
•         Την ενοχοποίηση του δημόσιου τομέα και την οριζόντια αποψίλωση του, ακόμα και σε τομείς νευραλγικούς για την οικονομία και την ασφάλεια των πολιτών. 
•      Τους θεσμικούς εκπροσώπους του ΔΝΤ και της ΕΕ, με τις καταστρεπτικές συνταγές τους.
•          Τις ηγεσίες των ευρωπαϊκών κρατών, που αντί να βοηθήσουν, κερδοσκόπησαν σε βάρος μας.
•          Τον διχασμό ανάμεσα στους λαούς της Ε.Ε. που απειλεί σήμερα την ίδια τη συνοχή της: αντί να ενοχοποιηθούν οι ληστρικές πολιτικές, ενοχοποιήθηκαν οι λαοί.
•          Την κατασυκοφάντηση ενός ολόκληρου λαού, που ενώ  εργαζόμαστε περισσότερες ώρες από το σύνολο των υπόλοιπων Ευρωπαίων¹, βαφτιστήκαμε οι «Τεμπέληδες Έλληνες».

Μνήμες του πελατειακού κράτους οι κατεδαφίσεις που επικαλείται ο κ. Μανιάτης

από freeimages.com

    Εγκαλεί τον πρωθυπουργό ο κ. Μανιάτης, για την αποσυρθείσα τροπολογία που θα ανέβαλε τις κατεδαφίσεις εντός δασικών εκτάσεων, μέχρι να αναρτηθούν οι δασικοί χάρτες. Ο κύριος Μανιάτης παριστάνει τον οικολογικά ευαίσθητο, ενώ επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ ΝΔ ελάχιστα κτίσματα, συνήθως εγκαταλελειμμένα, κατεδαφίστηκαν. Την ίδια  ώρα ο κύριος Μανιάτης και η κυβερνήσεις τους υπήρξαν ηθικοί αυτουργοί της άναρχης δόμησης περισσότερων από 500.000 ακινήτων.

    Ας δούμε λοιπόν τι εξυπηρετούσαν τα πρωτόκολλα κατεδάφισης που επικαλείται ο κύριος Μανιάτης:

    Στον βαθμό που η κυβέρνησή του υπονόμευσε επί δεκαετίες την ανάρτηση και την κύρωση δασικών χαρτών ο μόνος τρόπος για να χτίσει κάποιος νόμιμα ήταν να πάρει πράξη χαρακτηρισμού. Όμως οι πράξεις χαρακτηρισμού δεν αφορούν εκτάσεις με ενιαία δασικά χαρακτηριστικά, αλλά κάθε μεμονωμένη ιδιοκτησία χωριστά. Ήταν προσωρινή λύση ώστε να αποφαίνεται η δασική υπηρεσία για το εάν ένα οικόπεδο έχει δασικό χαρακτήρα, μέχρι να ολοκληρωθεί ο χάρτης και περιέγραφε αποκλειστικά αυτό το οικόπεδο χωρίς να αναφέρει τίποτα για την περιβάλλουσα έκταση. Για εκατό λοιπόν γειτονικά οικόπεδα έβγαιναν 100 διαφορετικές πράξεις, σε άσχετες χρονικές στιγμές από διαφορετικούς υπαλλήλους.

    Πάνω σε αυτή τη λεπτομέρεια, παράλληλα με τα εκατοντάδες χιλιάδες αυθαίρετα χτίστηκαν πολιτικά τζάκια και περιουσίες. Πάνω σε αυτή τη λεπτομέρεια στηρίχθηκε η διαπλοκή και η διαφθορά:

 

Τα spreads 2006-2010

Σε τηλεφωνική συνέντευξη στο Ραδιόφωνο του Πρώτου Θέματος με τους κ.κ. Μάκη Πολλάτο και Γιάννη Μακρυγιάννη άνοιξε ένας πολύ σημαντικός διάλογος: Το εάν τα σημερινά επιτόκια των δεκαετών ομολόγων έχουν επανέλθει στα προ κρίσης επίπεδα, δηλαδή τα επίπεδα 2006-2008.
Θα δώσω δίκιο στους δημοσιογράφους, όσον αφορά τα spreads, γιατί πράγματι ήταν μικρότερα από τα σημερινά, όπως φαίνεται στην τριμηνιαία επιθεώρηση της Τράπεζας της Ελλάδος, της οποίας απόσπασμα είναι η παραπάνω πίνακας, που βρίσκεται στην σελίδα 93 της συγκεκριμένης επιθεώρησης.
Να θυμίσω στους αναγνώστες που δεν παρακολουθούν οικονομικές στήλες, ότι τα spreads αφορούν στην διαφορά απόδοσης ανάμεσα στα γερμανικά και ελληνικά ομόλογα.
Εύκολα όμως μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι τα spreads ήταν μικρά, γιατί την περίοδο εκείνη είχαν αυξηθεί σημαντικά και τα γερμανικά επιτόκια. Η χώρα λοιπόν δανειζόταν με επιτόκια που τον Ιανουάριο του 2006 ήταν περίπου 3,5% και σύντομα ξεπέρασαν το 4,2% για να αγγίξουν το 4,9%

Η επόμενη 2ετία ήταν καταστροφική:
Στην τριμηνιαία έκθεση 2009-2010 βλέπουμε ότι ενώ τα γερμανικά επιτόκια αποκλιμακώνονταν, τα ελληνικά συνεχίζουν να αυξάνονται ξεπερνώντας το φράγμα του 6% στις αρχές του 2009 και το φράγμα του 7% στις αρχές του 2010.
Λίγους μήνες μετά η χώρα σέρνεται εκούσα άκουσα στο πρώτο μνημόνιο.

Η συνέχεια είναι γνωστή γιατί το αξιόχρεο της χώρας στην πράξη εκμηδενίστηκε.

Σε όλη την διάρκεια των δύο πρώτων μνημονίων τα spreads ουδέποτε έπεσαν κάτω από το 4,25%. Οι χαμηλότερες επιδόσεις για τις οποίες θριαμβολογούσε η τότε κυβέρνηση επιτεύχθηκαν τον Ιούνιο του 2014, για πολύ λίγες εβδομάδες. Τον Σεπτέμβριο του 2014 τα spreads ανέβηκαν ξανά σχεδόν στις 6 ποσοστιαίες μονάδες (5,96% στις 30 Σεπτεμβρίου). Ακόμα όμως και εκείνη την εποχή οι αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων ήταν πολύ υψηλές.

Το Βήμα θριαμβολογούσε τον Απρίλιο του 2014 για την έκδοση του 5ετούς που η απόδοση του άγγιζε το 5%