Ο ΕΝΑΡΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ, ΚΛΕΙΝΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΝ ΦΑΥΛΟ ΚΥΚΛΟ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ

Στις 20 Αυγούστου έκλεισε ο φαύλος κύκλος των μνημονίων. Πληρώσαμε πολύ μεγάλο τίμημα και δεν πρέπει να πάει χαμένο. H έξοδος πρέπει να είναι οριστική, να αφήσουμε οριστικά στο παρελθόν και ό,τι μας οδήγησε σε αυτά!
Ποτέ να μην ξεχάσουμε :

•           Το διαπλεκόμενο καθεστώς που ευθύνεται για την απώλεια του 25% του πλούτου της χώρας.

Η έκθεση Mc Kinsey αναφέρεται σε
"δαπανηρό" δημόσιο τομέα
ενώ είναι καθαρό ότι ήταν μικρότερος
από τον ευρωπαϊκό μέσον όρο, χωρίς
να συνυπολογίσουμε την
Ορεινότητα και τη Νησιωτικότητα

• Τι χυδαία δυσφήμηση επαγγελματικών κλάδων, όπως οι μηχανικοί, που βαφτίστηκαν «προνομιούχα κλειστά επαγγέλματα» για να ενοχοποιηθούν κι αυτοί όπως και άλλοι επαγγελματίες για την καταστροφή της οικονομίας, τη στιγμή που έχαναν το 80% του κύκλου εργασιών τους.
•         Την ενοχοποίηση του δημόσιου τομέα και την οριζόντια αποψίλωση του, ακόμα και σε τομείς νευραλγικούς για την οικονομία και την ασφάλεια των πολιτών. 
•      Τους θεσμικούς εκπροσώπους του ΔΝΤ και της ΕΕ, με τις καταστρεπτικές συνταγές τους.
•          Τις ηγεσίες των ευρωπαϊκών κρατών, που αντί να βοηθήσουν, κερδοσκόπησαν σε βάρος μας.
•          Τον διχασμό ανάμεσα στους λαούς της Ε.Ε. που απειλεί σήμερα την ίδια τη συνοχή της: αντί να ενοχοποιηθούν οι ληστρικές πολιτικές, ενοχοποιήθηκαν οι λαοί.
•          Την κατασυκοφάντηση ενός ολόκληρου λαού, που ενώ  εργαζόμαστε περισσότερες ώρες από το σύνολο των υπόλοιπων Ευρωπαίων¹, βαφτιστήκαμε οι «Τεμπέληδες Έλληνες».

Μνήμες του πελατειακού κράτους οι κατεδαφίσεις που επικαλείται ο κ. Μανιάτης

από freeimages.com

    Εγκαλεί τον πρωθυπουργό ο κ. Μανιάτης, για την αποσυρθείσα τροπολογία που θα ανέβαλε τις κατεδαφίσεις εντός δασικών εκτάσεων, μέχρι να αναρτηθούν οι δασικοί χάρτες. Ο κύριος Μανιάτης παριστάνει τον οικολογικά ευαίσθητο, ενώ επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ ΝΔ ελάχιστα κτίσματα, συνήθως εγκαταλελειμμένα, κατεδαφίστηκαν. Την ίδια  ώρα ο κύριος Μανιάτης και η κυβερνήσεις τους υπήρξαν ηθικοί αυτουργοί της άναρχης δόμησης περισσότερων από 500.000 ακινήτων.

    Ας δούμε λοιπόν τι εξυπηρετούσαν τα πρωτόκολλα κατεδάφισης που επικαλείται ο κύριος Μανιάτης:

    Στον βαθμό που η κυβέρνησή του υπονόμευσε επί δεκαετίες την ανάρτηση και την κύρωση δασικών χαρτών ο μόνος τρόπος για να χτίσει κάποιος νόμιμα ήταν να πάρει πράξη χαρακτηρισμού. Όμως οι πράξεις χαρακτηρισμού δεν αφορούν εκτάσεις με ενιαία δασικά χαρακτηριστικά, αλλά κάθε μεμονωμένη ιδιοκτησία χωριστά. Ήταν προσωρινή λύση ώστε να αποφαίνεται η δασική υπηρεσία για το εάν ένα οικόπεδο έχει δασικό χαρακτήρα, μέχρι να ολοκληρωθεί ο χάρτης και περιέγραφε αποκλειστικά αυτό το οικόπεδο χωρίς να αναφέρει τίποτα για την περιβάλλουσα έκταση. Για εκατό λοιπόν γειτονικά οικόπεδα έβγαιναν 100 διαφορετικές πράξεις, σε άσχετες χρονικές στιγμές από διαφορετικούς υπαλλήλους.

    Πάνω σε αυτή τη λεπτομέρεια, παράλληλα με τα εκατοντάδες χιλιάδες αυθαίρετα χτίστηκαν πολιτικά τζάκια και περιουσίες. Πάνω σε αυτή τη λεπτομέρεια στηρίχθηκε η διαπλοκή και η διαφθορά:

 

Τα spreads 2006-2010

Σε τηλεφωνική συνέντευξη στο Ραδιόφωνο του Πρώτου Θέματος με τους κ.κ. Μάκη Πολλάτο και Γιάννη Μακρυγιάννη άνοιξε ένας πολύ σημαντικός διάλογος: Το εάν τα σημερινά επιτόκια των δεκαετών ομολόγων έχουν επανέλθει στα προ κρίσης επίπεδα, δηλαδή τα επίπεδα 2006-2008.
Θα δώσω δίκιο στους δημοσιογράφους, όσον αφορά τα spreads, γιατί πράγματι ήταν μικρότερα από τα σημερινά, όπως φαίνεται στην τριμηνιαία επιθεώρηση της Τράπεζας της Ελλάδος, της οποίας απόσπασμα είναι η παραπάνω πίνακας, που βρίσκεται στην σελίδα 93 της συγκεκριμένης επιθεώρησης.
Να θυμίσω στους αναγνώστες που δεν παρακολουθούν οικονομικές στήλες, ότι τα spreads αφορούν στην διαφορά απόδοσης ανάμεσα στα γερμανικά και ελληνικά ομόλογα.
Εύκολα όμως μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι τα spreads ήταν μικρά, γιατί την περίοδο εκείνη είχαν αυξηθεί σημαντικά και τα γερμανικά επιτόκια. Η χώρα λοιπόν δανειζόταν με επιτόκια που τον Ιανουάριο του 2006 ήταν περίπου 3,5% και σύντομα ξεπέρασαν το 4,2% για να αγγίξουν το 4,9%

Η επόμενη 2ετία ήταν καταστροφική:
Στην τριμηνιαία έκθεση 2009-2010 βλέπουμε ότι ενώ τα γερμανικά επιτόκια αποκλιμακώνονταν, τα ελληνικά συνεχίζουν να αυξάνονται ξεπερνώντας το φράγμα του 6% στις αρχές του 2009 και το φράγμα του 7% στις αρχές του 2010.
Λίγους μήνες μετά η χώρα σέρνεται εκούσα άκουσα στο πρώτο μνημόνιο.

Η συνέχεια είναι γνωστή γιατί το αξιόχρεο της χώρας στην πράξη εκμηδενίστηκε.

Σε όλη την διάρκεια των δύο πρώτων μνημονίων τα spreads ουδέποτε έπεσαν κάτω από το 4,25%. Οι χαμηλότερες επιδόσεις για τις οποίες θριαμβολογούσε η τότε κυβέρνηση επιτεύχθηκαν τον Ιούνιο του 2014, για πολύ λίγες εβδομάδες. Τον Σεπτέμβριο του 2014 τα spreads ανέβηκαν ξανά σχεδόν στις 6 ποσοστιαίες μονάδες (5,96% στις 30 Σεπτεμβρίου). Ακόμα όμως και εκείνη την εποχή οι αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων ήταν πολύ υψηλές.

Το Βήμα θριαμβολογούσε τον Απρίλιο του 2014 για την έκδοση του 5ετούς που η απόδοση του άγγιζε το 5%

ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ, ΠΑΤΡΙΔΟΚΑΠΗΛΟΙ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΟΙ

από el.wikipedia.org

Τα τελευταία 27 χρόνια η χώρα μας ταλανίζεται από μία σύγκρουση με ιστορικές ουρές, αλλά χωρίς πραγματικό νόημα. Ιστορικά ουδέποτε οι σλαβόφωνοι πληθυσμοί της Μακεδονίας πλην των Βουλγάρων, δεν είχαν οτιδήποτε να χωρίσουν με τους Έλληνες. Κατά τον μακεδονικό αγώνα, οι σλαβόφωνοι πληθυσμοί ενθαρρύνονταν από τον Παύλο Μελά να πολεμούν ενάντια στους Βούλγαρους, στο πλευρό των Ελλήνων[i].

από el.wikipedia.org

Εδώ έχουμε μία ιστορική ειρωνεία: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε το πολιτικό ανάστημα να τερματίσει μία σύγκρουση πολλών αιώνων με την Βουλγαρία. Ήταν η μόνη εθνότητα που αμφισβητούσε στο παρελθόν τη συνθήκη του Βουκουρεστίου του 1913, που διαμόρφωσε τα σημερινά σύνορα. Η Βουλγαρία το επιχείρησε ξανά κατά την γερμανική κατοχή, αλλά  η ήττα των ναζί επανέφερε τα σύνορα στην προπολεμική τους θέση. Μετά τον τερματισμό της ελληνοβουλγαρικής διένεξης, δεν υπήρχε αμφισβήτηση των συνόρων στην περιοχή, ούτε καμία αιτία για τριβές μεταξύ μακεδονικών πληθυσμών.

Μετά τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, στην τότε «Δημοκρατία της Μακεδονίας» επανέρχεται ο αλυτρωτισμός της μεγάλης σλαβόφωνης Μακεδονίας.

Δυστυχώς και στην Ελλάδα κάποιοι ανακαλύπτουν ότι «Η Μακεδονία είναι μόνο Ελληνική» και ότι δεν δικαιούται καμία άλλη εθνότητα να χρησιμοποιεί την λέξη «Μακεδονία» πλην των Ελλήνων.

Το επιχείρημα αυτό με όρους διεθνούς δικαίου είναι αβάσιμο και επικίνδυνο. Η εθνική συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των κρατών, διαμορφώθηκε αιώνες αργότερα από την εγκατάσταση σλαβόφωνων πληθυσμών στην Μακεδονία. Οι κάτοικοι Ευρώπης είναι κράμα εθνοτήτων που άλλοι ζούσαν στην ήπειρο εδώ και χιλιάδες χρόνια, όπως οι Κέλτες, και άλλοι εγκαταστάθηκαν πολύ αργότερα. Αυτό άλλωστε περιγράφει και η Πηνελόπη Δέλτα στα μυστικά του βάλτου:

'Ήταν ένα κράμα όλων των βαλκανικών εθνικοτήτων τότε η Μακεδονία. Έλληνες, Βούλγαροι, Ρουμούνοι, Σέρβοι, Αλβανοί, Χριστιανοί και Μουσουλμάνα, ζούσαν φύρδην-μίγδην κάτω από τον βαρύ ζυγό των Τούρκων.

Η γλώσσα τους ήταν –η ίδια, μακεδονίτικη, ένα κράμα και αυτή από σλαβικά και ελληνικά, ανακατωμένα με λέξεις τούρκικες.

Όπως και στα Βυζαντινά χρόνια, οι πληθυσμοί ήταν ανακατωμένοι τόσο, που δύσκολα χώριζες Έλληνα από Βούλγαρο - τις δύο φυλές που κυριαρχούσαν. Εθνι­κή συνείδηση είχαν την μακεδόνικη μονάχα. Όταν όμως οι Βούλγαροι κήρυξαν την εκκλησιαστική τους ανεξαρτησία, και αναγνωρίστηκε στην Κωνσταντινούπολη αρχηγός της βουλγάρικης εκκλησίας ο Έξαρχος αντί του Πατριάρχη, και όταν η σύνοδος του 1872 κήρυξε σχισματικούς τους Βουλγάρους, χωρίστηκε η Μακεδο­νία σε Πατριαρχικούς Έλληνες κι Εξαρχικούς Βούλγαρους, χωρίστηκαν και οι συ­ντοπίτες, οι συγχωρίτες - ακόμα και α οικογένειες."

Αλλά ας επιστρέψουμε στο παρόν.

Οι όψιμοι «Μακεδονομάχοι» κάνουν ένα πολύ ύπουλο χρονικό άλμα. Γράφουν ότι με την σημερινή συμφωνία εκχωρούνται τα ιερά και όσια του έθνους μας: Το όνομα Μακεδονία, η εθνότητα, η γλώσσα κ.λπ. Εξαπατούν ανερυθρίαστα τον ελληνικό λαό, γιατί όλα αυτά για τα οποία δήθεν κόπτονται έχουν ήδη εκχωρηθεί οριστικά και αμετάκλητα ήδη από το 1991 και νωρίτερα.

ΕΝΩΝΟΝΤΑΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΥΡΩΠΗ

Η εισήγηση μου στο Προοδευτικό Φόρουμ στις 16-17 Μαρτίου 2018

Καλημέρα σε όλες και όλους και ευχαριστώ τους διοργανωτές για την σημαντική πρωτοβουλία τους.

Θα ήθελα να διορθώσω τον τίτλο της σημερινής μας συνάντησης και να μιλήσω, όχι για ΕΝΩΣΗ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΥΡΩΠΗ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΕΝΩΣΗ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ

Σε αυτή την συζήτηση κάποιες και κάποιοι μπορούν να πιάσουν το νήμα από διαφορετικές οπτικές γωνίες.

• Για παράδειγμα οι Ευρωπαίοι Πράσινοι θα ξεκινήσουν από την κλιματική αλλαγή: Αν οι πολιτικές δυνάμεις στην Ευρώπη κλυδωνίστηκαν από 100.000 πρόσφυγες, μπορούμε να διανοηθούμε τι θα συμβεί από 50.000.000 κλιματικούς πρόσφυγες;
• Αριστεροί διανοητές ξεκινούν από την αντικειμενική φτωχοποίηση ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων, και την διαρκώς εντεινόμενη συσσώρευση του πλούτου στα χέρια ελαχίστων.
• Ορθόδοξα λενινιστικά ή τροτσκιστικά κόμματα νιώθουν απόλυτα δικαιωμένα: Ο καπιταλισμός από το 1989 και ύστερα δείχνει το πιο κυνικό του πρόσωπο. Παραδόξως η εκλογική τους δύναμη είναι αμελητέα.

Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ

Ωστόσο ο νεοφιλελευθερισμός παραμένει η κυρίαρχη πολιτική δύναμη και πρέπει να διαπιστώσουμε τις αιτίες.

Ο καπιταλισμός δεν κυριάρχησε τυχαία.

Αν υπολογίσουμε πόσοι άνθρωποι πέθαιναν στον πλανήτη από αρρώστιες, πολέμους και πείνα σε όλα τα προηγούμενα οικονομικά συστήματα και πόσοι πεθαίνουν τώρα, θα συνειδητοποιήσουμε ότι μόλις πριν 200 χρόνια οι αρρώστιες η πείνα και οι πόλεμοι ήταν η φυσική τάξη πραγμάτων, ενώ σήμερα είναι μία απεχθής εξαίρεση.

Ταυτόχρονα ο θρησκευτικός σκοταδισμός υποχώρησε δραματικά: Μία μοναδική στα ιστορικά χρονικά πλειοψηφία παιδιών πάει σχολείο και μαθαίνει να σκέφτεται ορθολογικά, είτε πάει σχολείο στην Κίνα, είτε στη Νιγηρία, είτε στη Νορβηγία.

Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Ενώ όμως ο φιλελευθερισμός μοιάζει κυρίαρχος, ξαφνικά βλέπουμε τους εραστές του Άουσβιτς να σηκώνουν με θράσος το κεφάλι, άλλοτε συγκεκαλυμμένα και άλλοτε απροκάλυπτα και να αποτελούν μία υπολογίσιμη πολιτική δύναμη.

ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΑΙΤΙΩΝ

Κατά την ταπεινή μου γνώμη πριν απαντήσουμε στο τι Ευρώπη θέλουμε, αξίζει να απαντήσουμε πρώτα σε κάποια πιο θεμελιώδη ερωτήματα:

1.    Είναι ο καπιταλισμός αιώνιος; Βιώνουμε το τέλος της ιστορίας; Προσέξτε: Δεν ρωτάω εάν ο καπιταλισμός εξασφαλίζει την ανθρώπινη ευημερία. Ούτε η Αίγυπτος των Φαραώ εξασφάλιζε στους κατοίκους ευημερία, αφού οι περισσότεροι ήταν δούλοι και ζούσαν σε άθλιες συνθήκες, αλλά αυτό δεν εμπόδισε το καθεστώς αυτό να επιβιώσει για μερικές χιλιάδες χρόνια. Είναι λοιπόν διαφορετικής φύσης το ερώτημα εάν μία κοινωνία είναι δίκαιη από το εάν μία κοινωνία είναι βιώσιμη για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.

2.    Εάν αποδείξουμε, ότι ο καπιταλισμός δεν είναι βιώσιμος, τι μας κάνει να πιστεύουμε ότι μία όσμωση δυνάμεων της Αριστεράς και της Οικολογίας μπορεί να είναι μέρος της λύσης;