ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΩΝ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ

Οι Οικολόγοι Πράσινοι στην 19χρονη ιστορία μας, αισθανόμαστε δικαιωμένοι απέναντι στον ελληνικό λαό. Παρά τις μικρές μας δυνάμεις, κόντρα στο ρεύμα και στους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, καταδείξαμε τα οικονομικά-περιβαλλοντικά-κοινωνικά-χωροταξικά αδιέξοδα:

·         Πρώτοι προειδοποιήσαμε για την οικονομική, περιβαλλοντική και χωροταξική καταστροφή των Ολυμπιακών Αγώνων. Δυστυχώς επιβεβαιώθηκαν οι χειρότερες προβλέψεις μας.

·         Πρώτοι οι Ευρωπαίοι Πράσινοι κατέθεσαμε ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης του 2008, το Green New Deal. Το σημερινό Green Deal της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθυστερημένα και αποσπασματικά υιοθετεί τις προτάσεις μας. Εάν είχε εφαρμοστεί η έκθεση του ευρωβουλευτή μας Sven Giegold για το ευρωομόλογο, που είχε γίνει δεκτή στο Ευρωκοινοβούλιο, η Ελλάδα θα είχε αποφύγει τα μνημόνια.

·         Πρώτοι μιλήσαμε για την κλιματική κρίση. Η έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος μας δικαιώνει εκτιμώντας σε 700 δις € την επιβάρυνση του ελληνικού λαού μέχρι το 2100.

·         Πρώτοι προειδοποιήσαμε για τα αδιέξοδα στην αγροτική παραγωγή. Η κατάρρευση των συνεταιρισμών, η συνεχιζόμενη εγκατάλειψη της υπαίθρου, η νιτρορύπανση, η εξάντληση των υδάτινων πόρων, δικαιώνουν τις χειρότερες προβλέψεις μας.

·         Πρώτοι επισημάναμε τους κινδύνους από την απώλεια της βιοποικιλότητας. Χρειάστηκε η τραγωδία της πανδημίας για να κτυπήσει καθυστερημένα συναγερμός.

·         Κατά της κρίσιμες ώρες της επικείμενης κατάρρευσης της Ελλάδας και του Grexit, παρά τις μικρές μας δυνάμεις, συμμετείχαμε στην κυβέρνηση που έβγαλε την χώρα από τα μνημόνια, ήρε το αδιέξοδο του Μακεδονικού και παρέδωσε μία χώρα καλύτερη από αυτή που παρέλαβε, σε όλα τα επίπεδα: οικονομία, κοινωνική δικαιοσύνη, διεθνή θέση της χώρας, περιβάλλον, προστασία μειονοτήτων. Παρά τις αδυναμίες, τα λάθη και κυρίως τις μεγάλες πολιτικές διαφορές ανάμεσα στα κόμματα που στήριξαν την κυβέρνηση, αποδείχθηκε περίτρανα ότι η χώρα μπορεί να προοδεύσει, εάν αποφύγει τον εναγκαλισμό διαπλεκόμενων συμφερόντων και διεφθαρμένων πολιτικών.

ΟΙ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΤΩΝ ΑΡΝΗΤΩΝ [i]

Η πανδημία ανέδειξε μια ακραία επιφυλακτικότητα απέναντι στους θεσμούς. Αν οι αρνητές πανδημίας και εμβολίων έφτιαχναν κόμματα, σε κάποιες χώρες πιθανά θα κέρδιζαν εκλογές.

Η επιστήμη δυστυχώς υπηρετεί το κέρδος και ενοχοποιείται για εκατοντάδες αστοχίες. Σέβομαι όσους φοβούνται ενδεχόμενες παρενέργειες των εμβολίων(όχι τις ασυναρτησίες των αρνητών), αλλά όσοι υποτάσσονται στον φόβο, ας μην πίνουν ποτά ή καπνίζουν. Ακόμα χειρότερα, ας μην καταναλώνουν το 99% των τροφίμων.  Ας μην αγοράζουν πλαστικές συσκευασίες, παίρνουν φάρμακα, κάνουν αξονικές τομογραφίες ή χειρουργούνται, αφού το πιο αθώο αναισθητικό ξεπαστρεύει πολλαπλάσιους ανθρώπους από τα εμβόλια για Covid-19. Θα πρέπει να μετακομίσουν σε χωριά, αφού στην Ελλάδα  η ατμοσφαιρική ρύπανση έχει πάνω από 8000 νεκρούς ετησίως[ii].

Γιατί όμως η άρνηση έχει τόση διεισδυτικότητα; Γιατί κάποιοι φαντάζονται ότι υπάρχουν τσιπάκια που χωράνε σε βελόνα ένεσης;

Υποκρισία και Ασυνέπεια

Άρθρο-Μαρτυρία της Νατάσσας Τσιρώνη*

Μετά από μήνες καραντίνας και πλήρως εμβολιασμένη με πιστοποιητικό, αποφάσισα να …ξεμυτίσω, πάντα με προσοχή και «υπεύθυνα», σύμφωνα με τις οδηγίες που δίνονται αφειδώς από τα ΜΜΕ, τους ιατρούς, πολιτικούς και ειδικούς κάθε είδους.

Εφοδιασμένη με μάσκα και αντισηπτικά, έκανα, για οικογενειακούς λόγους, αυθημερόν ταξίδι Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Αθήνα.Η εμπειρία θα ήταν άξια κωμικής σειράς, αν δεν ήταν επί της ουσίας τραγική και …άκρως επικίνδυνη!

Και στα δύο αεροδρόμια (Ελ.Βενιζέλος/Μακεδονία), όλα σε προτρέπουν στην τήρηση των μέτρων ασφάλειας: αυτοκόλλητα σήματα στο δάπεδο για την τήρηση αποστάσεων ασφαλείας στις ουρές, υπάλληλοι με μάσκα, πλεξιγκλάς διαχωριστικά στα ταμεία, σήμανση για υποχρεωτική χρήση μάσκας, σήματα στα καθίσματα για να μην μπορείς να καθίσεις σε διπλανές θέσεις κλπ.

Δυστυχώς το θέατρο της τήρησης των μέτρων τελειώνει στην πύλη επιβίβασης.

• Κανένας έλεγχος για πιστοποιητικό εμβολιασμού, μοριακό τεστ ή έστω self test  (που πολλοί συμπληρώνουν τη σχετική βεβαίωση χωρίς να τα κάνουν!).

ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ Η ΠΡΑΣΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Είναι συνήθης παρανόηση, ότι η Πράσινη οικονομία αφορά στην προστασία της φύσης. Και μόνο ο τίτλος του τρέχοντος, οικονομικού προγράμματος της ΕΕ, «Green Deal», αίρει αυτή την παρανόηση.

Ποια είναι όμως η καινοτομία της Πράσινης οικονομίας; Απλά εσωτερικεύει κόστη που συνήθως παραβλέπονταν. Εάν, για παράδειγμα, μία οικονομική δραστηριότητα επιβαρύνει σημαντικά το οδικό δίκτυο, ποιος θα πληρώσει την αύξηση του κόστους μεταφορών;

Κατά την Πράσινη οικονομία, «περιβάλλον» μίας δραστηριότητας ορίζεται κάθε άλλη γειτονική φυσική ή ανθρωπογενής δραστηριότητα. Ένα διαλυτήριο αυτοκινήτων είναι οικολογική δραστηριότητα, αλλά ασύμβατη σε τουριστικό περιβάλλον.

Πριν 40 χρόνια, όσοι προειδοποιούσαμε για τις χωματερές θεωρούμασταν αιθεροβάμονες.

Καθυστερημένα και επώδυνα αποδείχθηκε, ότι το κόστος των χωματερών ξεπέρασε τα οφέλη της τακτικής «Παράγω-καταναλώνω-πετάω». Η Πράσινη οικονομία, χρεώνει το πρόβλημα σε όσους το προκαλούν, αρχή αυτονόητη πλέον σχεδόν από όλο το πολιτικό φάσμα. 

Δυστυχώς τα δύσκολα έπονται: 700 δις, μέχρι το 2100, θα κοστίσει στην Ελλάδα η κλιματική κρίση, σύμφωνα με την μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος. Ποσόν διπλάσιο από το δυσβάσταχτο δημόσιο χρέος. Ποιος θα πληρώσει αυτό το κόστος; Οι

ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ

 Η μόνη απάντηση στις παγκόσμιες απειλές

Η πανδημία  Covid-19 έδειξε σκληρά το πόσο ευάλωτες είναι η κοινωνία  και η οικονομία. Ο Π.Ο.Υ. προειδοποιεί και για άλλες πανδημίες[i] λόγω της αλλαγής θερμοκρασίας και της εισβολής του ανθρώπου στην άγρια φύση.

Η κλιματική κρίση προκαλεί ήδη τεράστιες καταστροφές και θα κοστίσει στην Ελλάδα 700 δις μέχρι το 2100[ii], δηλαδή σχεδόν 9 δις ετησίως, ποσό πολλαπλάσιο του χρέους της χώρας. Πέρα από δηλώσεις, οι οικονομικές ελίτ δεν βάζουν το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν τις καταστροφές που προκαλούν.

Η απροθυμία είναι αυτονόητη: Εάν οι ιδιωτικές επιχειρήσεις, που είναι υπεύθυνες για τις καταστροφές, κληθούν να τις πληρώσουν, θα χρεοκοπούσαν σε λίγες ώρες. Ακόμα χειρότερα: Ακόμα και εάν κάποιες χώρες φορολογήσουν τις ρυπογόνες δραστηριότητες, κανείς δεν εμποδίζει άλλες χώρες να τις καλοδέχονται. Κατά τη συνδιάσκεψη του Παρισιού (CoP21[iii]), συνομίλησα με ομολόγους μου υπουργούς από δεκάδες χώρες. Δεν άκουσα καμία αξιόπιστη λύση για αυτό το φαινόμενο (Carbon leakage[iv]).